ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΥΧΗ ή ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ;

Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ότι πολλοί επιστήμονες αντιτάσσονται έντονα σε κάθε είδος μεταφυσικών ανησυχιών. Απορρίπτουν περιφρονητικά την ιδέα ότι ίσως υπάρχει ένας Θεός, ή ακόμα και μία απρόσωπη δημιουργική αρχή … Προσωπικά δεν συμμερίζομαι την περιφρόνησή τους“. Αυτό δήλωσε ο Paul Davis, καθηγητής φυσικομαθηματικών στην Αυστραλία, στο βιβλίο του The Mind of God (Ο Νους του Θεού).

Ο Davis λέει επίσης: “Μία προσεκτική μελέτη δείχνει ότι οι νόμοι του σύμπαντος είναι εξαιρετικά πρόσφοροι για την εμφάνιση αφθονίας και ποικιλίας. Στην περίπτωση των ζωντανών οργανισμών, η ύπαρξή τους φαίνεται ότι εξαρτάται από μία σειρά από ευτυχείς συμπτώσεις τις οποίες ορισμένοι επιστήμονες και φιλόσοφοι έχουν χαιρετίσει ως εξαιρετικά καταπληκτικές … Η επιστημονική έρευνα είναι ένα’ ταξίδι στο άγνωστο … αλλά σε όλη τη διάρκειά του υπάρχει η γνωστή ακολουθία λογικότητας και τάξης. Θα δούμε ότι αυτή η κοσμική τάξη υποστηρίζεται από συγκεκριμένους μαθηματικούς νόμους οι οποίοι συνυφαίνονται και σχηματίζουν μία λεπτή και αρμονική ενότητα. Οι νόμοι διέπονται από μία υπέροχη απλότητα.”

Και η σκέψη του Davis ολοκληρώνεται λέγοντας: “Το γιατί ο Έμφρων Άνθρωπος έχει τη σπίθα της λογικής, η οποία παρέχει το κλειδί για το σύμπαν, είναι ένα δύσκολο αίνιγμα … Δεν μπορώ να πιστέψω ότι η ύπαρξή μας στο σύμπαν είναι απλώς μια παραξενιά της μοίρας, ένα ατύχημα της ιστορίας ή ένα τυχαίο στίγμα στο μεγάλο κοσμικό δράμα. Είμαστε στενό συνδεδεμένοι μ’ αυτό … Σκόπιμα βρεθήκαμε εδώ”. Ωστόσο ο Davis δεν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας Σχεδιαστής, ο Θεός. Αλλά σε τί συμπέρασμα καταλήγουμε εμείς; Βρέθηκε σκόπιμα η ανθρωπότητα εδώ; Αν ναι, ποιός μας έβαλε σκόπιμα εδώ;

Κλειδιά για τη Λύση του “Αινίγματος”

Στην Αγία Γραφή ο απόστολος Παύλος προσφέρει μια ένδειξη που μας βοηθάει να κατανοήσουμε αυτό που ο Davis αποκαλεί “δύσκολο αίνιγμα”. Ο Παύλος δείχνει πώς αποκάλυψε ο Θεός τον εαυτό του: “Επειδή ό,τι μπορεί να γίνει γνωστό για τον Θεό είναι φανερό σ’ αυτούς, γιατί ο Θεός το φανέρωσε σε αυτούς. Διότι οι αόρατες ιδιότητές του γίνονται φανερά κατανοητές μέσω των πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί από τη δημιουργία του κόσμου, και η αιώνια δύναμή του και η Θέίκότητά του, ώστε αυτοί είναι αδικαιολόγητοι” (Ρωμαίους 1:18-20). Ναι η άπειρη ποικιλία των μορφών ζωής, η απίστευτη πολυπλοκότητά τους, το εξαίσιο σχέδιό του θα πρέπει να κάνουν έναν ταπεινό, ευσεβή άνθρωπο να αναγνωρίσει ότι υπάρχει μια υπέρτατη δύναμη, νοημοσύνη ή διάνοια η οποία είναι απείρως ανώτερη από οτιδήποτε έχει γνωρίσει ο άνθρωπος (Ψαλμός 8:3,4).

Τα παρακάτω λόγια του Παύλου σχετικά με εκείνους που απορρίπτουν τον Θεό αποτελούν αιτία για σκέψη: “Αν και ισχυρίζονταν ότι ήταν σοφοί, έγιναν ανόητοι … εκείνοι που αντάλλαξαν την αλήθεια του Θεού με το ψέμα και έδειξαν σεβασμό και λάτρευσαν τη δημιουργία μάλλον παρά Εκείνον που δημιούργησε, ο οποίος είναι ευλογημένος για πάντα. Αμήν” (Ρωμαίους 1:22, 25). Εκείνοι που δείχνουν ευλάβεια στη φύση και απορρίπτουν τον Θεό σίγουρα δεν είναι σοφοί. Παγιδευμένοι στο τέλμα των αλληλοσυγκρουόμενων θεωριών της Εξέλιξης, αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν τον Δημιουργό καθώς και το σχέδιο της δημιουργίας Του,

“Φοβερή Σειρά Συγκυριών”;

Ασφαλώς πρόκειται για ευπιστία όταν μερικοί επιστήμονες θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι η ζωή υπάρχει ως αποτέλεσμα μίας απίστευτα μεγάλης σειράς συγκυριών, τέτοιας “σαν να είχαμε κερδίσει ένα εκατομμύριο συνεχόμενες φορές ένα εκατομμύριο δολάρια στο λαχείο”.

Ο Βρετανός επιστήμονας Fred Hoyl υποστήριξε ότι οι πυρηνικές αντιδράσεις που οδήγησαν στο σχηματισμό δύο στοιχείων βασικών για τη ζωή, του άνθρακα και του οξυγόνου, παρήγαγαν ένα ισορροπημένο σχετικό ποσό από αυτά τα στοιχεία μέσα σε ένα ευνοϊκό “ατύχημα”. Ο ίδιος δίνει ένα άλλο παράδειγμα: “Αν η συνολική μάζα των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων δεν παρέμενε λίγο μικρότερη από τη μάζα των νετρονίων αλλά γινόταν ξαφνικά λίγο μεγαλύτερη, οι συνέπειες θα ήταν καταστροφικές … Από άκρη σε άκρη στο Σύμπαν, όλα τα άτομα υδρογόνου θα διασπόνταν αμέσως και θα σχημάτιζαν νετρόνια και νετρίνα. Χωρίς τα πυρηνικά του καύσιμα, ο ήλιος θα έσβηνε και θα κατέρρεε”. Το ίδιο θα αλήθευε και για τα δισεκατομμύρια άλλα άστρα στο σύμπαν.

Ο Hoyl συμπέρανε: “Ο κατάλογος των φαινομενικών συγκυριών μη βιολογικής φύσης χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσε να υπάρξει η ζωή που βασίζεται στον άνθρακα, και ως εκ τούτου και η ανθρώπινη ζωή, είναι μακρύς και εντυπωσιακός … Αυτές οι ιδιότητες [που είναι απαραίτητες για τη ζωή] φαίνεται ότι ενυπάρχουν σε ολόκληρη τη δομή του φυσικού κόσμου σαν μία αλυσίδα ευνοϊκών συγκυριών. Αλλά υπάρχουν τόσο πολλές από αυτές τις απίθανες συμπτώσεις οι οποίες είναι απαραίτητες για τη ζωή, ώστε απαιτείται κάποια εξήγηση για αυτές”.

Επίσης δήλωσε: “Το πρόβλημα είναι να αποφασίσουμε αν αυτές οι φαινομενικά συμπτωματικές ρυθμίσεις είναι όντως τυχαίες ή όχι, και συνεπώς αν η ζωή είναι τυχαία ή όχι. Σε κανέναν επιστήμονα δεν αρέσει να θέτει ένα τέτοιο ερώτημα, όμως, το ερώτημα πρέπει να τεθεί. Μήπως αυτές οι ρυθμίσεις έγιναν σκόπιμα και με νοημοσύνη;

Άπειρη Ποικιλία και Σχέδιο

Οι επιστήμονες έχουν ονομάσει ως τώρα πάνω από 1,5 εκατομμύριο είδη ζώων, από τα οποία περίπου το ένα εκατομμύριο είναι έντομα. Για να καταγραφούν όλα τα γνωστά έντομα σε κάποια εγκυκλοπαίδεια θα χρειάζονταν 6.000 σελίδες! Από πού προήλθαν αυτά τα πλάσματα; Γιατί υπάρχει τέτοια ατέλειωτη ποικιλία; Είναι αποτέλεσμα τυφλής τύχης, του ότι η φύση στάθηκε “τυχερή” εκατομμύρια φορές; Ή είναι αποτέλεσμα σχεδίου; Ας εξετάσουμε με συντομία κάποιες άλλες ποικιλίες έμβιων όντων που υπάρχουν στον πλανήτη μας.

Τί θα πούμε για τα 9.000 και πλέον διαφορετικά είδη των υπέροχα σχεδιασμένων πουλιών; Μερικά κολίβρια είναι τόσο μικροσκοπικά που μοιάζουν με μεγάλες μέλισσες, εντούτοις πετάνε με περισσότερη επιδεξιότητα και χάρη από το πιο εξελιγμένο ελικόπτερο. Άλλα πουλιά διανύουν κατά την αποδήμηση χιλιάδες χιλιόμετρα κάθε χρόνο, όπως η αρκτική στέρνα η οποία ταξιδεύει συνολικά μέχρι και 35.000 χιλιόμετρα. Δεν έχει κάποιο κομπιούτερ ούτε όργανα πλοήγησης, εντούτοις φτάνει με ακρίβεια στον προορισμό της. Αυτή η έμφυτη ικανότητα υπάρχει άραγε τυχαία ή με σχέδιο;

Επιπλέον υπάρχει η εκπληκτική ποικιλία και ομορφιά του φυτικού βασιλείου — πάνω από 350.000 είδη φυτών. Περίπου 250.000 από αυτά βγάζουν άνθη! Οι μεγαλύτεροι ζωντανοί οργανισμοί στη γη, οι γιγάντιες σεκόγιες, είναι φυτά. Πόσα διαφορετικά λουλούδια μπορεί να μεγαλώνουν στον κήπο μας; Η ομορφιά, η συμμετρία και πολλές φορές η ευωδιά τους αφήνουν κάποιον έκθαμβο. Και ρωτάμε ξανά: Πώς ήρθαν αυτά σε ύπαρξη; Τυχαία ή με σχέδιο;

Τί θα πούμε για τις μορφές ζωής που υπάρχουν στα ποτάμια, στις λίμνες και στις θάλασσες του κόσμου; Οι επιστήμονες λένε ότι υπάρχουν περίπου 8.400 γνωστά είδη ψαριών του γλυκού νερού και περίπου 13.300 είδη που ζουν στη θάλασσα.

Το θαυμαστό Κύτταρο

Το κύτταρο είναι η θεμελιώδης μονάδα όλων των ζωντανών οργανισμών. Το κάθε κύτταρο είναι μία φοβερά οργανωμένη δομή η οποία είναι υπεύθυνη για τη μορφή και τη λειτουργία ενός οργανισμού. Πόσα κύτταρα σχηματίζουν έναν ενήλικο άνθρωπο; Εκατό τρισεκατομμύρια!

Για να συλλάβουμε την πραγματικότητα της ζωής όπως έχει αποκαλυφθεί από τη μοριακή βιολογία, πρέπει να μεγεθύνουμε το κύτταρο … Αυτό που θα βλέπαμε κατόπιν θα ήταν ένα αντικείμενο απαράμιλλης πολυπλοκότητας και προσαρμοστικού σχεδίου. Στην επιφάνεια του κυττάρου θα βλέπαμε εκατομμύρια ανοίγματα να ανοιγοκλείνουν επιτρέποντας τη συνεχή είσοδο και έξοδο υλικών. Αν μπαίναμε μέσα σε κάποιο τέτοιο άνοιγμα θα βρισκόμασταν σε έναν κόσμο ασύγκριτης τεχνολογίας και καταπληκτικής πολυπλοκότητας. Θα βλέπαμε απέραντους, φοβερά οργανωμένους διαδρόμους και αγωγούς να διακλαδώνονται προς κάθε κατεύθυνση ξεκινώντας από την περιφέρεια του κυττάρου, μερικοί από τους οποίους θα οδηγούσαν στην κεντρική τράπεζα μνήμης που υπάρχει στον πυρήνα και οι άλλοι στις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης και στις μονάδες κατεργασίας. Μέσα στον πυρήνα θα βλέπαμε ατέλειωτες ελικοειδείς αλυσίδες μορίων DNA, όλες αραδιασμένες με τάξη σε αρμονικές σειρές. Οι οδηγίες που βρίσκονται μέσα στο DNA του κυττάρου αν γράφονταν θα γέμιζαν 1.000 βιβλία των 600 σελίδων το καθένα!

Μένουμε άναυδοι από το επίπεδο του ελέγχου που υποδηλώνει η κίνηση τόσο πολλών αντικειμένων σε τόσο πολλούς, φαινομενικά απέραντους, αγωγούς που βρίσκονται όλοι σε πλήρη αρμονία. Νοιώθουμε ακόμα μεγαλύτερο θαυμασμό καθώς παρακολουθούμε τις ανεξήγητα σκόπιμες δραστηριότητες των πρωτεϊνικών μορίων, αυτών των παράξενων μοριακών μηχανών, ιδιαίτερα όταν συνειδητοποιήσουμε ότι, παρά τις μεγάλες μας γνώσεις σε θέματα φυσικής και χημείας, το έργο σχεδίασής μιας τέτοιας μοριακής μηχανής, δηλ. ενός και μόνο λειτουργικού πρωτεϊνικού μορίου, θα ξεπερνούσε εντελώς τις τωρινές ικανότητές μας ...” Evolution: A Theory in Crisis (Εξέλιξη: Μία Θεωρία που Διέρχεται Κρίση).

Ο Εκπληκτικός Εγκέφαλος

Έχουμε την τάση να θεωρούμε τον εγκέφαλο κάτι το δεδομένο, εντούτοις είναι ένα περίπλοκο σύμπαν που βρίσκεται προστατευμένο μέσα στο κρανίο. Οι επιστήμονες το έχουν αποκαλέσει “την πιο περίπλοκη κατασκευή που γνωρίζουμε” και “το πιο πολύπλοκο αντικείμενο στο σύμπαν”. Πώς φτάσαμε να έχουμε αυτό το όργανο το οποίο επιτρέπει στους ανθρώπους να σκέφτονται, να εξάγουν συμπεράσματα και να μιλάνε χιλιάδες γλώσσες;

Επί χρόνια, ο εγκέφαλος του ανθρώπου παρομοιαζόταν με κομπιούτερ· αλλά οι πρόσφατες ανακαλύψεις δείχνουν ότι αυτή η σύγκριση είναι ατυχής. “Πώς μπορεί κανείς να αρχίσει να κατανοεί τη λειτουργία ενός οργάνου που διαθέτει περίπου 50 δισεκατομμύρια νευρώνες με ένα τετράκις εκατομμύρια συνάψεις (συνδέσεις) — κάθε σύναψη λειτουργεί σαν μικροσκοπικός υπολογιστής ο οποίος καταγράφει τα σήματα που φτάνουν με τη μορφή ηλεκτρικών διεγέρσεων — και το οποίο μεταδίδει ερεθίσματα με συνολικό ρυθμό ίσως και 10 τετράκις εκατομμύρια το δευτερόλεπτο;” ρωτάει ο νευρολόγος Dr R. Restack. Ποιά είναι η απάντησή του; “Η απόδοση που έχουν ακόμη και οι πιο εξελιγμένοι κομπιούτερ νευρωνικών δικτύων … είναι περίπου ίση με το ένα δεκάκις χιλιοστό των διανοητικών δυνατοτήτων μιας μύγας”! Ποιός κομπιούτερ φτιαγμένος από ανθρώπους μπορεί να αυτοεπισκευάζεται, να ξαναφτιάχνει το πρόγραμμά του ή να βελτιώνεται με το πέρασμα των ετών, όπως συμβαίνει με τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Όταν το σύστημα ενός κομπιούτερ χρειάζεται τροποποίηση, τότε κάποιος προγραμματιστής πρέπει να συντάξει και να εισαγάγει καινούριες κωδικοποιημένες οδηγίες. Ο εγκέφαλός μας κάνει αυτή την εργασία αυτόματα, τόσο στα πρώτα χρόνιά της ζωής μας όσο και στα γηρατειά μας.

Ο Dr R. Restak απευθύνει το εξής σχετικό ερώτημα: “Πώς είναι δυνατόν ένα όργανο όπως ο εγκέφαλος, ο οποίος περιέχει από δέκα μέχρι εκατό δισεκατομμύρια κύτταρα, να αναπτυχθεί από ένα και μόνο κύτταρο, το ωάριο;” Είναι δυνατόν ο εγκέφαλος να αποτελεί προϊόν απρόσωπων παραδοξοτήτων και τυχαίων κινήσεων της φύσης; Δεν υπάρχει μία Νοημοσύνη που δημιούργησε κάτι τόσο καταπληκτικό;

Η Απάντηση της Αγίας Γραφής

Τί να πούμε λοιπόν για τη γη, τον μικροσκοπικό αυτόν πλανήτη, ο οποίος βρίθει από μια σχεδόν άπειρη ποικιλία εκατομμυρίων υπέροχα σχεδιασμένων φυτών και πλασμάτων;

Ο ψαλμωδός έγραψε με ευλαβικό σεβασμό πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια περίπου: “Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου Κύριε. Τα πάντα εν σοφία εποίησας- η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου· αύτη η θάλασσα η μεγάλη και ευρύχωρος· εκεί είναι ερπετά αναρίθμητα, ζώα μικρά μετά μεγάλων” (Ψαλμός 104:24, 25). Ο απόστολος Ιωάννης είπε: “Άξιος είσαι Κύριε ο Θεός μας, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη, επειδή Εσύ δημιούργησες τα πάντα, και λόγω του θελήματός Σου υπήρξαν και δημιουργήθηκαν” (Αποκάλυψη 4:11).

Η ζωή δεν είναι αποτέλεσμα τυφλής τύχης, κάποιου τυχερού παιχνιδιού που παίχτηκε στο σύμπαν και στο οποίο έτυχε να νικήσουν εκατομμύρια μορφές ζωής. Η απλή αλήθεια είναι ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Εντούτοις, απαιτείται πίστη και ταπεινότητα για να αντιληφθεί και να δεχτεί κάποιος αυτή τη βασική αλήθεια σχετικά με τον Δημιουργό. Αυτή η πίστη δεν αποτελεί τυφλή ευπιστία. Βασίζεται σε χειροπιαστές, ορατές αποδείξεις. Ναι, “οι αόρατες ιδιότητες [του Θεού] βλέπονται καθαρό από τη δημιουργία του κόσμου κι έπειτα” (Ρωμαίους 1:20).

Η επιλογή είναι δική μας: ευπιστία στην τυφλή και συμπτωματική “Εξέλιξη”, στις αναρίθμητες τυχερές κινήσεις οι οποίες υποτίθεται ότι είχαν “ευτυχές αποτέλεσμα”, ή λογική πίστη σε έναν Σχεδιαστή που έχει αγαθούς σκοπούς για το κάθε τι, σ’ έναν Δημιουργό Θεό;

Μιχάλης Κατρίτσης

(Πηγή: το βιβλίο “Υπάρχει Δημιουργός που Ενδιαφέρεται για Εσάς;’)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *