ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ Μέσα από την Αγία Γραφή

Στο πρώτο μέρος της αναζήτησής μας του Δημιουργού καταλήξαμε σε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά που Αυτός είναι λογικό να έχει. Τώρα θα συγκρίνουμε αυτά με εκείνα που η Αγία Γραφή δίνει γι’ Αυτόν. Μελετώντας τη Βίβλο βλέπουμε κατ’ αρχήν πως αυτό που κάναμε, δηλ. ,η αναζήτηση του Δημιουργού μέσα από τη Δημιουργία είναι κάτι που συνιστάται:

Eπειδή, ό,τι μπορεί να γίνει γνωστό για τον Θεό, είναι φανερό … για τον λόγο ότι, ο Θεός το φανέρωσε σ’ αυτούς. Δεδομένου ότι, τα αόρατα του Θεού βλέπονται φανερά από την εποχή τής κτίσης τού κόσμου, καθώς νοούνται διαμέσου των δημιουργημάτων του, και η αιώνια δύναμή του και η θεότητα” (Ρωμ 1:19-20)· και κάτι περισσότερο, αυτό είναι το θέλημά Του: “O Θεός, ο οποίος έκανε τον κόσμο και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ’ αυτόν… από ένα αίμα έκανε κάθε έθνος ανθρώπων … για να ζητούν τον Kύριο” (Πραξ. 17:24-27), αν και τελείως -“Toν Παντoδύναμo, δεν μπoρoύμε να τoν εννoήσoυμε· είναι υπέρoχoς κατά τη δύναμη” (Ιώβ 37:23) – “Mπoρείς να εξιχνιάσεις με εντέλεια τoν Παντoδύναμo;” (Ιωβ 11:7).

Η πρώτη σκέψη που κάναμε ήταν πως αυτός ο εκπληκτικός κόσμος που μας περιβάλλει, καθώς και αυτός που βρίσκεται μέσα μας—ο ίδιος ο άνθρωπος— δεν μπορεί να είναι προϊόν τύχης, αλλά αποτέλεσμα ενός νοήμονος σχεδίου, ενός προγραμματισμένου έργου κάποιας ανώτερης ευφυΐας. Πράγματι, ο ίδιος ο Δημιουργός μας καλεί:
-“Σηκώστε ψηλά τα μάτια σας, και δείτε, πoιoς τα δημιούργησε αυτά;” (Ησα. 40:26).


Για κάθε κατασκευή ζητάμε τον κατασκευαστή της: “δεδομένου ότι, κάθε οίκος κατασκευάζεται από κάποιον· αυτός, όμως, που κατασκεύασε τα πάντα είναι ο Θεός” (Εβρ. 3:4). Όπως λοιπόν είναι ανόητο να πιστεύουμε πως κάποιο αντικείμενο έγινε μόνο του, το ίδιο ανόητος είναι όποιος πιστεύει ότι ο κόσμος έγινε τυχαία: “O AΦPONAΣ είπε στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός” (Ψαλμ. 14:1). Και μόνο το ότι ο άνθρωπος μπορεί να σκέφτεται, δεν τον κάνει να αναρωτηθεί: “Ποιος έβαλε σοφία μέσα στον άνθρωπο; Ή ποιος έδωσε σύνεση στην καρδιά του;” (Ιωβ 38:36). Ο άφρων άνθρωπος θα είναι καλύτερο να μάθει από τα ζώα: “Aλλά, ρώτησε τώρα τα ζώα, και θα σε διδάξoυν· και τα πουλιά τoύ oυρανoύ, και θα σoυ αναγγείλoυν· ή, μίλησε στη γη, και θα σε διδάξει· και τα ψάρια τής θάλασσας θα σoυ διηγηθoύν. Πoιoς απ’ όλoυς αυτoύς δεν γνωρίζει, ότι τo χέρι τoύ Kυρίoυ τα έφτιαξε;” (Ιωβ 12:7-9)

Όλη η δημιουργία εξαγγέλλει τον Δημιουργό της· από τους Ουρανούς που “διηγούνται τη δόξα τού Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χεριών του” (Ψαλμ.19:1), ως το ίδιο το σώμα μας: “Θα σε υμνώ, επειδή πλάστηκα με φoβερό και θαυμάσιo τρόπo· τα έργα σoυ είναι θαυμάσια· και η ψυχή μoυ το γνωρίζει αυτό πoλύ καλά” (Ψαλμ. 139:14). “Έτσι λέει o Kύριoς, πoυ σε λύτρωσε, και σε έπλασε από την κoιλιά: Eγώ είμαι o Kύριoς, πoυ δημιoύργησα τα πάντα” (Ησ. 44:24). Πρώτα απ’ όλα, όπως μας λέει η παρατήρηση, έτσι και η Γραφή αναφέρει πως Αυτός υπήρχε πριν απ’ όλα: “Πριν γεννηθούν τα βουνά, και πλάσεις τη γη και την οικουμένη, και από τον αιώνα μέχρι τον αιώνα, εσύ είσαι ο Θεός” (Ψαλμ. 90:2). “O θρόνος σου είναι στερεωμένος εξαρχής· από τον αιώνα υπάρχεις εσύ” (Ψαλ. 93:2). Αυτός είναι που άρχισε τη δημιουργία, “το Αλφα …η Αρχή …” της δημιουργίας (Απ. 21:5), η αρχή της ζωής. Γι’ αυτό και αποκαλείται στη Βίβλο ο Θεός ο Ζων, δηλ. ο Θεός που Ζει, ο Θεός που είναι Ζωή, έχει Ζωή (Ματθ. 16:15, 26:23, Ρωμ. 9:25, Β’ Κορ. 3:3 & 6:16) και ο “Ο Ζων Πατέρας” (Ιωάν. 6:57) γιατί γέννησε τη ζωή. Τον περιγράφει ως “ζωντανό Θεό, ο οποίος δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα, και όλα όσα είναι μέσα σ’ αυτά” (Πραξ. 14:15).

Όπως όταν εμείς θέλουμε να φτιάξουμε κάτι, πρώτα το σκεφτόμαστε και καταλήγουμε σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά πιστεύοντας ότι μπορούν να κατασκευαστούν, έτσι και ο Δημιουργός αφού “από πριν έθεσε μέσα στον εαυτό του”, έβαλε σε ενέργεια “τα πάντα, κατά τη βουλή τού θελήματός του” (Εφεσ. 1:9, 11). Φαντάστηκε ισχυρά, δηλ. πίστεψε απόλυτα σ’ αυτό που ήθελε να κάνει: “Διαμέσου τής πίστης νοούμε ότι κτίστηκαν οι αιώνες με τον λόγο τού Θεού, ώστε αυτά που βλέπονται δεν έγιναν από εκείνα που φαίνονται”, δηλ. τα εξωτερικά δημιουργήματα προήλθαν από τις εσωτερικές σκέψεις του Δημιουργού. Και μετά τη σκέψη ακολουθεί η έκφραση, η εκδήλωση, δηλ. ο λόγος, γι’ αυτό στη Γένεση διαβάζουμε: “και είπε ο Θεός, Ας γίνει… και έγινε…” για κάθε δημιούργημα, δηλ. τα κάλεσε στην ύπαρξη, “καλεί τα μη υπάρχοντα ωσάν να υπάρχουν” (Ρωμ. 4:17). Και η ενέργεια που χρειάστηκε προήλθε όλη από Αυτόν: “Αυτός πoυ καλεί όλα αυτά με τo όνoμά τoυς στη μεγαλειότητα της δύναμής Τoυ ” (Ησ.40:26).

Στην αρχή ο Θεός έφτιαξε τους ουρανούς και τη γη” (Γεν. 1:1). Αυτό που ονομάζεται γη είναι η αρχική μάζα της ύλης που προήλθε από τη συμπύκνωση της ενέργειάς Του, και οι ουρανοί είναι τα αστρικά συστήματα που άρχισαν από ένα κέντρο και εκτείνονται προς τα έξω: “ο Θεός o Kύριoς, αυτός πoυ δημιoύργησε τoυς oυρανoύς, και τoυς άπλωσε” (Ησα 42:5). Και βέβαια πρέπει σαν Δημιουργός να είναι και Νομοθέτης, να έθεσε νόμους για τη δημιουργία Του: Η Βίβλος μας λέει πως έβαλε νόμους σε όλα τα πράγματα, έμψυχα και άψυχα: “Εγώ με τα χέρια μoυ άπλωσα τoυς oυρανoύς, και έδωσα διαταγές σε oλόκληρη τη στρατιά τoυς” (Ησα. 45:12). “Εκανε νόμο για τη βροχή” (Ιωβ 28:26), τη θάλασσα (Ιωβ 38:8), νόμους του ουρανού” (Ιωβ 38:33), και θέτει νόμους στην καρδιά του ανθρώπου (Ιερ. 38:33), στη συνείδησή του (Ρωμ. 2:15).

Αλλά όπως κάθε σύστημα χρειάζεται τροφοδοσία και συντήρηση έτσι και ο κόσμος μας παίρνει ζωή από τον Δημιουργό: “Αυτός δίνει σε όλους ζωή και πνοή και τα πάντα” (Πραξ. 17:25). Αυτός “Συγκροτεί τα πάντα με τον λόγο της δύναμής Του” (Εβρ. 1:3), συγκρατεί όλο το τεράστιο σύμπαν, αλλά και φροντίζει να “ετοιμάζει βροχή για τη γη… δίνει στα κτήνη την τρoφή τoυς” (Ψαλ. 147:8,9).

Ο Υπέρτατος Ένας: Πάνσοφος και Παντοδύναμος

Πρώτα απ’ όλα είναι μία ενσυνείδητη οντότητα, γι’ αυτό προσδιορίζεται πολλές φορές λέγοντας “Εγώ Είμαι”— το Εγώ του Δημιουργού είναι το πρώτο Εγώ, η πρώτη προσωπικότητα που υπήρχε πριν απ’ όλα: “Εγώ Αυτός Είμαι· πριν από μένα άλλος θεός δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει μετά από Μένα” (Ησ. 43:10). “Εγώ Είμαι ο Πρώτος και Εγώ ο Έσχατος· και εκτός από μένα δεν υπάρχει θεός” (Ησ. 44:6). Φυσικά ο Δημιουργός είναι κάτοχος όλης της γνώσης και σοφίας και σύνεσης (αντίληψης): “Ο ΚΥΡΙΟΣ είναι Θεός γνώσεων” (Α’ Σαμ. 2:3) και “Πόσο μεγάλα είναι τα έργα Σου ΚΥΡΙΕ· τα πάντα έκανες με σοφία” (Ψαλμ. 104:24). “Σ’ Αυτόν υπάρχει σοφία και δύναμη· Αυτός έχει σκέψη και σύνεση” (Ιωβ 12:13) και με αυτές Του τις ιδιότητες δημιούργησε: “Δια της σοφίας θεμελίωσε ο ΚΥΡΙΟΣ τη γη· με τη σύνεση στερέωσε τους ουρανούς· δια της γνώσεως Του ανοίχτηκαν οι άβυσσοι και τα σύννεφα σταλάζουν δροσιά” (Παροιμ. 3:19) “Αυτός έφτιαξε τη γη με τη δύναμή Του, στερέωσε την οικουμένη με τη σοφία Του, και έκτεινε τους ουρανούς με τη σύνεσή Του” (Ιερ. 10:12).

Και αφού οι ουρανοί και η γη αντανακλούν τη σοφία και γνώση Του, πόσο μάλλον ο Άνθρωπος, το ευφυέστερο δημιούργημα που “το πνεύμα του θεού έκανε και η πνοή του Παντοδύναμου έδωσε ζωή” (Ιωβ 33:4). Ο Δημιουργός λοιπόν είναι”Ό Κυρίαρχος του ουρανού και της γης” (Πραξ. 17:24), έχει όλη τη δύναμη, γι’ αυτό αποκαλείται Παντοκράτωρ” (Γεν. 17:1,35:11, Έξοδος 6:3, Αποκ. 1:8,4:8,21:22 κ.α.). Και το ότι ο Δημιουργός είναι Ένας είναι κάτι που η Βίβλος συνέχεια μας το υπενθυμίζει: “Άκουε Ισραήλ· Ο ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός μας είναι Ένας ΚΥΡΙΟΣ” (Μαρκος 12:29, Δευτ. 6:4). “Υπάρχει Ένας Θεός” (A’ Τιμ. 2:5). “Δεν υπάρχει κανένας άλλος Θεός παρά μονάχα ένας….σε μας υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίο προέρχονται τα πάντα” (Α’ Κορ. 8:4-7).

Όπως είδαμε σ’ όλα υπάρχει μία κεφαλή, ένας πιο πάνω από όλους, κι’ αυτός είναι ο πιο δυνατός· έτσι συμβαίνει και στη δημιουργία: “Δική Σου ΚΥΡΙΕ είναι η μεγαλωσύνη και η δύναμις… δικά Σου είναι όλα στον ουρανό και στη γη· δική Σου είναι η Βασιλεία ΚΥΡΙΕ και Εσύ είσαι Αυτός που υψώνεσαι πάνω από όλα ως Κεφαλή” (Α’ Χρον. 29:10-11). “Είσαι ο μόνος Ύψιστος πάνω σε όλη τη γη” (Ψαλ. 83:18).

Όπως κάθε τι που δημιουργούμε ή γεννούμε προέρχεται από εμάς, αλλά είναι ξεχωριστή ύπαρξη, είναι έξω από εμάς, έτσι και ο Δημιουργός των πάντων είναι ξεχωρισμένος από τη δημιουργία Του, είναι “ο Ύψιστος, και ο Υπέρτατος, Αυτός που κατοικεί στην αιωνιότητα, του οποίου το όνομα είναι ο Άγιος(=ξεχωρισμένος)” (Ησα 57:15)—με άλλα λόγια δεν υπάρχει -πανθεϊσμός”, ο Δημιουργός είναι έξω και πάνω από όλα τα δημιουργήματά Του.

Πατέρας με Συναισθήματα και Αρετές

Αλλά Αυτός ο Παντοδύναμος και Πάνσοφος και Ύψιστος είναι όπως μας βεβαιώνει η Βίβλος όχι μόνο ένας Κατασκευαστής, αλλά και ο Πατέρας μας: “Έσύ είσαι ο Πατέρας μας· εμείς είμαστε ο πηλός και Εσύ ο Πλάστης μας· όλοι εμείς είμαστε έργο των χειρών Σου” (Ησα. 64:8). “Δεν είναι Ένας ο Πατέρας μας; Δεν έπλασε εμάς Ένας Θεός;” (Μαλαχ. 2:10). Τα πάντα δημιουργήθηκαν όχι από ένα ψυχρά σκεπτόμενο ον, αλλά από έναν Πατέρα που γέννησε παιδιά: “τον Πατέρα… από τον οποίο κάθε φυλή στους ουρανούς και πάνω στη γη προέρχεται” (Εφεσίους. 3:14).

Αυτός ο Πατέρας είναι όπως διακήρυξε το όνομά Του ”Όικτίρμονας και ελεήμονας, μακρόθυμος και με πολύ έλεος” (Έξοδος 34:5-7), και επειδή μας γέννησε από την αγάπη Του, μας πονάει “όπως σπλαχνίζεται ο πατέρας τα παιδιά, έτσι ο ΚΥΡΙΟΣ” (Ψαλμ. 103:13). Η ομορφιά και η καλλιτεχνία στη φύση, η ωραιότητα των ανθρώπων μας οδηγεί στη σκέψη της ομορφιάς του Δημιουργού. Πράγματι η Αγ. Γραφή εξυμνεί την ομορφιά Του (Ψαλ. 27:4), την ωραιότητα και μεγαλοπρέπειά Του (Ψαλ. 96:6) και τη λαμπρότητά Του (Ψαλ. 90:17). Στις προσωπικές Του σχέσεις με τους ανθρώπους εκδηλώνονται έντονα τα συναισθήματά Του, όπως η θλίψη και η χαρά: “Σ’ όλες τις θλίψεις τους θλιβόταν (ο Θεός)… με την αγάπη Του και με την ευσπλαχνία Του Αυτός τους λύτρωσε” (Ησα. 63:9), και “Δεν χαίρεται με τη δύναμη του ίππου … ευχαριστιέται με αυτούς που Τον σέβονται και ελπίζουν στο έλεός Του” (Ψαλ. 147:10-11)

Όσο για την αγάπη, δεν έχει απλώς το συναίσθημα της αγάπης, αλλά ο Ίδιος “είναι αγάπη” (Α’ Ιω. 4:16). Ο Δημιουργός λόγω της αγάπης Του φροντίζει για , ανθρώπους και ζώα, για να έχουν τροφή και χαρά: “στέλνει πηγές για να… ποτίζουν όλα τα ζώα… από τον καρπό των έργων Του χορταίνει όλη η γη. Βλαστάνει χόρτο για τα ζώα και βότανα για χρήση του ανθρώπου για να βγάλει τροφή από τη γη, και κρασί για να ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου και ψωμί για να τον στηρίζει…” (Ψαλ. 104:10-15). Με πατρική φροντίδα “δίνει… βροχές και καιρούς καρποφορίας, γεμίζοντας με τροφή και χαρά τις καρδιές” (Πραξ. 14:17).

Η δικαιοσύνη Του είναι κάτι που το δείχνει η δημιουργία Του: “Αναγγέλλουν οι ουρανοί τη δικαιοσύνη Του” (Ψαλ. 97:6). “Τα όρη θα φέρουν ειρήνη στο λαό και οι λόφοι δικαιοσύνη” (Ψαλ. 72:3). Από την αρχή που τα δημιούργησε όλα τα έκανε “πολύ καλά” (Γεν. 1:31): “Τα έργα Του είναι τέλεια … Δίκαιος και ευθύς είναι Αυτός” (Δευτ. 32:4). Και η δικαιοσύνη συμβαδίζει με την αγαθότητά Του: “Δίκαιος ο ΚΥΡΙΟΣ σε όλες τις οδούς Του και αγαθός σε όλα Του τα έργα” (Ψαλ. 145:17). Από την τέλεια δικαιοσύνη Του πηγάζει το μίσος Του για το κακό, την αδικία, την αμαρτία: “Μισεί κάθε βδέλυγμα” (Δευτ. 12:31) μισεί “όλους όσους εργάζονται την ανομία” (Ψαλ. 5:5), “βδελύττετται τον άνθρωπο τον αιμοβόρο και τον δόλιο” (Ψαλ. 5:6) και “τους υπερήφανους, τη γλώσσα που ψεύδεται, τα χέρια που χύνουν αίμα…” (Παροιμ. 6:16-19) και οργίζεται για τα κακά που συμβαίνουν πάνω στη γη (Εφεσίους 5:6).

Όλα τα έργα του έχουν γίνει με αλήθεια· αγαπάει δικαιοσύνη και κρίση· από το έλεος του ΚΥΡΙΟΥ είναι γεμάτη η γη” (Ψαλ. 33:5). Η Αλήθεια, που ταυτίζεται με την πραγματικότητα, με αυτό που υπάρχει, είναι κύριο χαρακτηριστικό Αυτού που αποκαλείται όχι μόνο “Θεός της Αλήθειας” (Ψαλ. 31:5, Ησαίας 65:16), αλλά και “Αληθινός” (Έξοδος 34:6, Ιωάννης 17:3,): “Ώς πότε, Εσύ που δεσπόζεις, Άγιε και Αληθινέ…” (Αποκ. 6:10)· Αυτός είναι ο μόνος Αληθινός, ο μόνος Πραγματικός, που υπήρχε και υπάρχει και θα υπάρχει—όλα τα άλλα είναι αληθινά, υπάρχουν εξαιτίας Αυτού (Αποκ. 4:11).

Όπως παρατηρήσαμε η ζωή είναι συνώνυμη με το φως· δεν υπάρχει ζωή, αύξηση, κίνηση χωρίς φως. Γι’ αυτό και ο Δημιουργός της ζωής, όπως λέει η Βίβλος, είναι Αυτός που γέννησε κάθε φως: “Να γεννηθεί φως” (Γεν. 1:3), τον ονομάζει “Πατέρα των Φώτων” (Ιακ. 1:17) και πάνω από όλα πως είναι Φως: “Ό Θεός είναι φως” (Α Ίω. 1:5). Η Αγία Γραφή λέει, λοιπόν, πως οι ουρανοί και η γη και ο άνθρωπος εξαγγέλλουν τις βασικές ιδιότητες του Δημιουργού: Φως, Αλήθεια, Αγάπη, Δικαιοσύνη, Έλεος, Αγαθότητα, Ομορφιά, Τελειότητα. Και βέβαια κανείς που δεν θα είχε αυτές τις ιδιότητες δεν θα ήθελε να κάνει ένα τόσο θαυμαστό και όμορφο κόσμο!

Η ταυτότητα Του

Κάθε δημιούργημα αντανακλάει κάποια στοιχεία, κάποιες ιδιότητες του δημιουργού του. Έτσι και ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να είναι μία αντανάκλαση, περισσότερο από κάθε άλλο δημιούργημα μέσα στον κόσμο, τον Δημιουργό Του. Χαρακτηριστικά δηλώνεται ότι είναι πλασμένος “σύμφωνα με την εικόνα (εβραϊκά: μορφή)… σύμφωνα με την ομοιότητά” του Θεού· “Και έφτιαξε ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα (μορφή)Του” Γεν. 1:26,27). Αυτό που έπλασε ήταν το σώμα του ανθρώπου, δηλ. το σώμα του ανθρώπου είναι φτιαγμένο σύμφωνα με την εικόνα του Θεού, άρα ο Θεός έχει μορφή, σώμα—πνευματικό βέβαια όχι υλικό (Α’ Κορ. 15:44)—- σύμφωνα με το οποίο έκανε τον άνθρωπο. Και όπως βλέπουμε επίσης και στις πολυάριθμες εμφανίσεις αγγέλων που υπάρχουν μέσα στη Γραφή, και οι άγγελοι—τα ουράνια δημιουργήματα του Θεού—έχουν μορφή και σώμα που μοιάζει με το ανθρώπινο, αλλά βέβαια είναι πολύ ανώτερο σε ιδιότητες (Α’ Κορ. 15:40-41).

Το ότι ο Δημιουργός Θεός έχει όψη το δηλώνει ξεκάθαρα και ο Χριστός μιλώντας για “την όψη Του” (Ιωαν. 5:37), και για το πρόσωπό Του, “οι άγγελοί του στους ουρανούς βλέπουν παντοτινά το πρόσωπο του Πατέρα μου” (Ματθ. 18:10). Ο ίδιος ο Χριστός μετά την ανάστασή του πήγε “για να εμφανιστεί μπροστά στο πρόσωπο του Θεού” (Εβρ. 9:24). Ο άνθρωπος πάνω στη γη δεν μπορεί να δει “το πρόσωπό Μου γιατί δεν μπορεί να με δει άνθρωπος και να ζήσει” (Εξ. 33:20)· εννοείται πως δεν μπορεί να δει καθαρά τα χαρακτηριστικά του Θεού, γιατί, όπως μας λέει η Βίβλος, πολλοί Τον είδαν από μακριά: για παράδειγμα ο Μωυσής (Εξοδ. κεφ. 19, 20) και οι πρεσβύτεροι (Εξ. 24:9-11), ο Αβραάμ (Γεν. 17:4), ο Ησαίας (6:1), ο Ιεζεκιήλ (1:26, κεφ.8), ο Δανιήλ (7:9), ο Στέφανος (Πράξ. 7:55), ο Ιωάννης (Αποκ. 4:2). Τελικά οι Γραφές υπόσχονται πως θα δούμε τον Θεό όπως ακριβώς είναι (Α Ιωάν. 3:2), θα δούμε το πρόσωπό Του (Αποκ. 22:3-4), όταν αναστηθούμε (Ψαλμ 17:15): “θα δω το Πρόσωπό Σου, θα χορτασθώ από του να Σε βλέπω, όταν αναστηθώ”.

Και φυσικά κάποιοι όχι μόνο είδαν, αλλά και άκουσαν τη φωνή Του, τα λόγια Του, και είχαν συνομιλία μαζί Του: ο Αδάμ (Γεν. 3:8) ο Κάιν (4:9), ο Μωυσής “πρόσωπο με πρόσωπο, καθώς μιλάει ο άνθρωπος στον φίλο του” ( Εξ. 33:11) και άλλοι πολλοί Προφήτες, καθώς και ο Γιος Του ο Ιησούς, για τον οποίο έγινε φωνή: “Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, Αυτόν να ακούτε” (Ματθ.3:17, Λουκ. 9:35). Αυτός που δημιούργησε τα πάντα με το Λόγο Του θα μπορούσε να μην έχει Λόγο, φωνή, ομιλία; Αυτό που είναι το κυριότερο εξωτερικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου σε σχέση με όλα τα άλλα ζώα θα μπορούσε να μην το έχει ο Δημιουργός, κατ’ εικόνα του Οποίου είναι;

Ένα άλλο χαρακτηριστικό κάθε δημιουργήματος, και του ανθρώπου, είναι ο χώρος, ο τόπος, η θέση, που ορίζει σε κάποιον βαθμό κάθε τι που υπάρχει. Έτσι είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα πως και ο Δημιουργός δεν μπορεί να είναι άπειρος, αχανής, άτοπος, γιατί τότε θα είναι και αόριστος. Πράγματι και η Βίβλος πολλές φορές μιλάει για τον τόπο που κατοικεί ο Δημιουργός, τον Ουρανό πάνω από όλους τους ουρανούς, απ’ όπου επιβλέπει όλη τη δημιουργία: “Έγώ κατοικώ ψηλά και σε άγιο τόπο” (Ησα. 57:15). “Ο ΚΥΡΙΟΣ έσκυψε από τον ουρανό… Από τον τόπο που κατοικεί Αυτός θεωρεί όλους τους κατοίκους της γης” (Ψαλ. 33:13-14). “Συ επάκουσε από τον ουρανό, τον τόπο της κατοικίας Σου” (Β’ Χρονικών 6:30). Και ακόμα ο Ιησούς πάντα μιλούσε για τον Πατέρα που κατοικεί στον Ουρανό (Ματθ. 5:16, 6:9, 7:21, 12:50, Μαρκ. 11:25), αλλά και προσευχόταν προς τον Πατέρα υψώνοντας τα μάτια του στον ουρανό (Ματθ. 14:19, Μαρκ. 6:41, 7:34, Λουκ. 9:16, Ιωάν. 17:1) “ο Ιησούς ύψωσε τους οφθαλμούς του προς τον ουρανό και είπε, Πατέρα…”.

Τέλος, είχαμε παρατηρήσει πως το χαρακτηριστικό που δηλώνει καλύτερα κάθε πράγμα, άψυχο ή έμψυχο, είναι το όνομά του, και δεν μπορεί ο Δημιουργός των πάντων να μην έχει όνομα, και πράγματι, πολλά εδάφια της Γραφής λέγε ότι ο Δημιουργός έχει όνομα, δηλ. μία λέξη που δηλώνει την κύρια ιδιότητά Του. Και ποια είναι η κύρια ιδιότητά Του; “Ο Κύριος ο Θεός ο παντοκράτορας” είναι -Αυτός που Ήταν και Είναι…”, “στον Καθήμενο πάνω στο θρόνο, σ’ Αυτόν που Ζει στους αιώνες των αιώνων” (Απ. 4:8-9), “… από τον αιώνα Εσύ Είσαι” (Ψαλ. 93:2).

Το όνομα του Δημιουργού αναφέρεται περί τις 7.000 φορές στη Βίβλο και είναι το “ΓΙΑΧΟΥΕ”, (το οποίο στις ελληνικές μεταφράσεις της Βίβλου δηλώνεται Κύριος”) και σημαίνει “Αυτός Είναι”—άρα εκφράζει την κύρια ιδιότητά Του, την ιδιότητα της ύπαρξης. “Εγώ Είμαι ο Γιάχουε (ο Ων)… αυτό θα είναι το όνομά μου αιώνια και έτσι θα με θυμούνται σε γενεές γενεών” (Εξοδος 3:14). “Ας γνωρίσουν ότι Εσύ, του Οποίου το όνομα είναι ΓΙΑΧΟΥΕ, είσαι ο μόνος Ύψιστός” (Ψαλμ. 83:18). “Έγώ Είμαι ο ΠΑΧΟΥΕ, αυτό είναι το όνομά μου” (Ησα. 42:8). “Εγώ είμαι ο ΠΑΧΟΥΕ ο οποίος έχω δημιουργήσει τα πάντα” (Ησα. 44:24). “Eσύ αυτός είσαι ο μόνος ΓΙΑΧΟΥΕ, εσύ δημιούργησες τον ουρανό, τους ουρανούς των ουρανών, και ολόκληρη τη στρατιά τους, τη γη, και όλα όσα είναι επάνω σ’ αυτή, τις θάλασσες, και όλα όσα είναι μέσα σ’ αυτές, και εσύ ζωοποιείς όλα αυτά· και εσένα προσκυνούν οι στρατιές των ουρανών” (Νεεμ. 9:6). “Ας γονατίσουμε μπροστά στον ΠΑΧΟΥΕ, τον Δημιουργό μας” (Ψαλ. 95:6)

Έγώ είμαι ο ΠΑΧΟΥΕ και εκτός από Εμένα δεν υπάρχει Θεός… Εγώ έκτισα τη γη και έφτιαξα τον άνθρωπο πάνω σ’ αυτήν” (Ησα. 45:5,6,12). “Αυτός που σχηματίζει τα όρη και φτιάχνει τον άνεμο και λέει προς τον άνθρωπο ποιος είναι ο στοχασμός του … ΠΑΧΟΥΕ ο Θεός των δυνάμεων είναι το όνομά Του” (Αμώς 4:13). “ο ΠΑΧΟΥΕ ο οποίος εκτείνει τους ουρανούς… και διαμορφώνει το πνεύμα του ανθρώπου μέσα του” (Ζαχ. 12:1). Και ο Υιός του Δημιουργού επίσης, ο Ιησούς, είχε το όνομα του Πατέρα του (Ιωάν. 17:12), το αποκάλυψε στους μαθητές του (Ιωάν. 17: 6)· πήγε προς τους ανθρώπους με το όνομα του Πατέρα του (Ιωάν. 5: 43) και έκανε έργα στο όνομα του Πατέρα Του (Ιωάν. 10: 25) ζητώντας να το δοξάσει (Ιωάν. 12: 28).

Εδώ ολοκληρώνεται η αναζήτησή μέσα από την Αγία Γραφή του Δημιουργού μας που δεν είχε σαν σκοπό να μας προσφέρει θεολογική γνώση, όπως ούτε και η αναζήτηση μέσω της Δημιουργίας είχε σαν σκοπό να μας προσφέρει φιλοσοφική γνώση. Ο σκοπός αυτών των αναζητήσεων ήταν να αποτελέσουν αφορμή και ερέθισμα για γνωριμία του καθενός μας προσωπικά με τον Δημιουργό- γιατί αυτό είναι απαραίτητο και γι’ αυτή τη ζωή και για την αιωνιότητα που ακολουθεί.

Μπορούμε να ζούμε 70 ή 80 χρόνια χωρίς να μας ενδιαφέρει να μάθουμε από Ποιον προερχόμαστε; Αν έχει κάτι να μας προσφέρει, αν μας αγαπάει και αν ενδιαφέρεται για μας; Αν τέλος κάποια μέρα θα δώσουμε λόγο για το πως ζήσαμε τη ζωή που μας δώρισε; Μοιάζει σαν κάποιον που φιλοξενείται πλουσιοπάροχα σε ένα σπίτι για πολλά χρόνια και ποτέ δεν ενδιαφέρεται να μάθει ποιος είναι ο οικοδεσπότης, ποιος τον φροντίζει επί χρόνια, σε ποιον οφείλει ευχαριστία. Πώς θα χαρακτηριζόταν ένας τέτοιος άνθρωπος: αδιάφορος, αγνώμων, ανόητος;

Όσο για την αιωνιότητα, ο Ιησούς δήλωσε πόσο απαραίτητη είναι η προσωπική γνωριμία μας με τον Δημιουργό με τα εξής λόγια: “Και αυτή είναι η αιώνια ζωή: το να γνωρίσουν Εσένα τον μόνο Αληθινό Θεό και τον Ιησού Χριστό τον οποίο απέστειλες” (Ιωάν.. 17:3).

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΙΤΣΗΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *