ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΙΗΣΟΥΣ; Ιδρυτής νέας θρησκείας, Εσωτεριστής, ή κάτι άλλο;

Η μεγαλύτερη προσωπικότητα που πέρασε από την Γη, χωρίς καμμιά αμφιβολία ήταν ο Ιησούς Χριστός. Η διδασκαλία του και το έργο του έχουν αφήσει την δική τους σφραγίδα πάνω στην ανθρωπότητα. Πλήθη ανθρώπων τον αγαπούν και τον ακολουθούν ακόμη και σήμερα, στα πρόθυρα του 21ου αιώνα.

Ποιός όμως ήταν ο αληθινός Ιησούς; ΄Ηταν κάποιος που ήρθε για να ιδρύσει μία νέα θρησκεία διότι δεν θεωρούσε ικανοποιητικές τις υπάρχουσες; ΄Ηταν κάποιος Εσωτεριστής διδάσκαλος που δίδαξε την νιρβάνα και τη μετενσάρκωση; ΄Ηταν μήπως Χριστιανός με τη σημερινή σημασία της λέξης; Τι αποκαλύπτει άραγε η ζωή του και η διδασκαλία του;

Ο τρόπος ζωής του Ιησού

Η Αγία Γραφή μιλά αναλυτικά για τον Ιησού και το έργο του. ΄Οσο κι αν φανεί παράξενο σε πολλούς σημερινούς Χριστιανούς, ο Ιησούς δεν γεννήθηκε σε κάποια “χριστιανική” οικογένεια, αλλά αντίθετα σε μια Ιουδαϊκή οικογένεια απο Ιουδαίους γονείς. Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου στον πρόλογό του, λέει: “Βιβλίο της γενεαλογίας του Ιησού Χριστού, γιού του Δαβίδ, γιού του Αβραάμ” (εδάφιο 1). ΄Ηταν απόγονος του Δαβίδ και του Αβραάμ, δηλαδή κανονικός Εβραίος! Και μάλιστα από την φυλή του Ιούδα, όπως πληροφορούμαστε αλλού: “Ο Κύριός μας ανέτειλε από τη φυλή του Ιούδα” (Εβραίους 7:14).

Και ο Ιησούς δεν βαφτίστηκε όταν ήταν μωρό, αλλά έκανε περιτομή την όγδοη ημέρα της ζωής του (Δείτε Λουκάς 2:21). Οι γονείς του τον ανάθρεψαν ως Εβραίο διδάσκοντάς του τις Εβραϊκές Γραφές (“Παλαιά Διαθήκη”) τόσο καλά ώστε έβρισκε απόλαυση στο να συμμετέχει ενεργητικά σε βιβλικές συζητήσεις στον Ναό του Θεού στην Ιερουσαλήμ, όπου “πήγαιναν κάθε χρόνο….κατά τη γιορτή του Πάσχα” (Λουκάς 2: 41-49).

Η γλώσσα που μιλούσε ήταν η Εβραϊκή, όπως μαρτυρεί ο απόστολος Παύλος για τη συνάντησή του με τον Ιησού, καθώς πήγαινε στη Δαμασκό (Πράξεις 26:14). Το ίδιο πιστοποιούν και πολλοί σύγχρονοι λόγιοι.

Ο Ιησούς όταν άρχισε τη δημόσια διακονία του, δεν ήταν κάποιου είδους ιερέας, ούτε πάστορας.΄Ηταν ένας Ραββίνος! Επαναλειμμένα τα Ευαγγέλια αποκαλούν τον Ιησού “Ραββί”: “Και αποκρινόμενος ο Πέτρος λέει στον Ιησού: Ραββί, είναι καλό να είμαστε εδώ” (Μάρκος 9:5). Δείτε επίσης: Ματθαίος 23:8, 26:25,49, Μάρκος 10:51,11:21, 14:45, Ιωάννης 1:38,50, 3:1-2, 4:31, 6:24-25, 9:1-2, 20:16 κλπ.

Ο Ιησούς ποτέ δεν δίδαξε σε Εκκλησία, ενώ αντίθετα δίδασκε τακτικά στον ναό του Γιαχβέ καθώς και στις συναγωγές: “Και ο Ιησούς περιερχόταν ολόκληρη τη Γαλιλαία διδάσκοντας στις συναγωγές τους…Και όταν ήρθε στη πατρίδα του, τούς δίδασκε στη συναγωγή τους” (Ματθαίος 4:23, 13:54). Μάλιστα σε μία περίπτωση το λέει ο ίδιος ανοιχτά: “Εγώ δίδαξα πάντοτε μέσα στη συναγωγή και μέσα στο Ιερό, όπου πάντοτε συγκεντρώνονται οι Ιουδαίοι” (Ιωάννης 18:20).

Ο Ιησούς ήταν ένας πιστός τηρητής των εντολών του Θεού που είναι γραμμένοι στην Τορά, δηλαδή τον Νόμο που ο ΄Υψιστος έδωσε στον Μωϋσή: “…Εγώ φύλαξα τις εντολές του Πατέρα μου..” (Ιωάννης 15:10).

Εφάρμοσε τον νόμο της αγάπης προς τον πλησίον, δείχνοντας έμπρακτο ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους του σε κάθε περίπτωση. Θεράπευε τούς αρρώστους, ελευθέρωνε τους ψυχικά καταπιεσμένους, έτρεφε τους πεινασμένους και νοιάζονταν συνεχώς για τους μαθητές του και τον λαό που τον ακολουθούσε.

Επίσης, διαλύοντας κάθε ενδεχόμενη παρανόηση, δήλωσε ξεκάθαρα ότι ο σκοπός της ζωής του ήταν να τηρήσει στην εντέλεια τον Νόμο του Θεού: “Μη νομίσετε ότι ήρθα για να καταργήσω τον νόμο ή τούς προφήτες. Δεν ήρθα να καταργήσω, αλλά να εκπληρώσω. Επειδή σας διαβεβαιώνω, μέχρις ότου παρέλθει ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μια κεραία δεν θα παρέλθει από τον νόμο, έως ότου όλα εκπληρωθούν. ΄Οποιος, λοιπόν, αθετήσει μία από τούτες τις ελάχιστες εντολές, και διδάξει έτσι τούς ανθρώπους, ελάχιστος θα ονομαστεί στη βασιλεία των ουρανών. ΄Οποιος, όμως, εκτελέσει και διδάξει, αυτός θα ονομαστεί μέγας στη βασιλεία των ουρανών” (Ματθαίος 5:17-19).

Κι όχι μόνο ο ίδιος τήρησε όλες τις εντολές του Θεού και Πατέρα του, αλλά όπως φαίνεται από την Επί του ΄Ορους Ομιλία, δίδαξε και στούς άλλους το βάθος, την ουσία και την σπουδαιότητα της Τορά. Αντί να καταργήσει τον Νόμο του Μωϋσή, ο Ιησούς, ο Εβραίος Ραββίνος, τον επικύρωσε με το παράδειγμά του, αλλά και με τη διδασκαλία του.

΄Ολη η διδαχή του Ιησού είχε ως βάση της τις Εβραϊκές Γραφές, αυτό που σήμερα αποκαλείται περιφρονητικά ¾ ακόμα και από αυτούς που ισχυρίζονται πως είναι μαθητές του ¾ “Παλαιά Διαθήκη”. Ο Ιησούς δεν ήξερε καμμιά “Καινή Διαθήκη”, γιατί φυσικά δεν είχε γραφτεί ! Μάλιστα θεωρούσε ότι πλανιόταν κάποιος αν δεν συμβάδιζε η διδαχή του με τις Εβραϊκές Γραφές: “Πλανιέστε, επειδή δεν γνωρίζετε τις Γραφές, ούτε τη δύναμη του Θεού” (Ματθ.22:29).

Ο Ιησούς ως τηρητής της Τορά, ακολουθούσε όλες τις θείες εντολές, περιλαμβανομένης της εντολής του Σαββάτου. Ναι, ο Ιησούς δεν τηρούσε την Κυριακή ως ημέρα αργίας και λατρείας. Ο Μεσσίας, ο Γυιός του Ανθρώπου, τηρούσε τη βιβλική εντολή του Σαββάτου: “Σύμφωνα τη συνήθειά του, μπήκε μέσα στη συναγωγή κατά την ημέρα του Σαββάτου…Και τούς δίδασκε κατά τα Σάββατα” (Λουκάς 4:16,31). Αλλά έδωσε την αληθινή πνευματική σημασία του Σαββάτου απορρίπτοντας τον στείρο νομικισμό και τυπολατρία των θρησκευτικών ηγετών της εποχής του.

Ο Ιησούς τηρούσε τις Βιβλικές Ιουδαϊκές Γιορτές, κι όχι τις “εκχριστιανισμένες” ειδωλολατρικές γιορτές των Χριστουγέννων (τα αρχαία Σατουρνάλια), του χριστιανικού Πάσχα (αγγλικά “Ήστερ”, από την “Αστάρτη”), της Κυριακής – Ημέρας του ΄Ηλιου (που και σήμερα ονομάζεται έτσι στα αγγλικά: Sun-day”) κ.ά. Ο Ιησούς τηρούσε το βιβλικό Ιουδαϊκό Πάσχα της Εξόδου και τη Γιορτή των Αζύμων (Ματθαίος 26: 17-19). Τηρούσε τη βιβλική Γιορτή της Σκηνοπηγίας (Ιωάννης 7:2,10-14,37-38). Τηρούσε ακόμα και την Ιουδαϊκή Γιορτή των Εγκαινίων (Εβραϊκά: Χανουκά) που δεν αναφέρεται στην Βίβλο, αλλά καθιερώθηκε μετά την εξέγερση των Μακκαβαίων (Ιωάννης 10:22-23).

Επίσης, φορούσε το “Ταλλίτ”, το Ιουδαϊκό ένδυμα που είχε “τζιτζίτ” (κρόσσια) στις 4 άκρες του, όπως έκαναν, και ακόμα και σήμερα κάνουν, όλοι οι ευσεβείς Ιουδαίοι που είναι τηρητές της Τορά, για να υπακούσουν στην θεία εντολή:”Και ο Γιάχουε μίλησε στον Μωϋσή, λέγοντας: Μίλησε στούς γιούς Ισραήλ και πες τους να κάνουν κράσπεδα [κρόσσια] στις άκρες των ιματίων τους …, για να θυμάστε όλες τις εντολές του Γιάχουε, και να τις εκτελείτε…” (Αριθμοί 15:37-40). Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε για την περίπτωση της αιμορροούσας γυναίκας που θεραπεύτηκε όταν άγγιξε τα κρόσσια του ενδύματος του Ιησού! (Ματθαίος 9:20-22) οι ασθενείς “παρακαλούσαν να αγγίξουν το κράσπεδο (κρόσσια) του ιματίου (ταλλίτ) του και όσοι το άγγιζαν θεραπεύονταν” (Μαρκ. 6:56). Αυτό επιβεβαιώνει πως ο Εβραίος Μεσσίας ακολουθούσε πιστά την Τορά, τον Νόμο του Θεού ακόμη και σε αυτή την “λεπτομέρεια”. Ακόμη το ότι φορούσε το ένδυμα με τα κρόσσια [Εβραϊκά: τσιτσίτ] δείχνει ότι πραγματικά αγαπούσε την Τορά, και είχε επιθυμία να την τηρεί συνεχώς όλες τις μέρες της ζωής του.

Το θεολογικό πιστεύω του Ιησού

Η θεολογία του Ιησού ήταν βαθειά Ιουδαϊκή, και συγκεκριμένα, Ραββινική. Δίδασκε ότι “η σωτηρία είναι από τούς Ιουδαίους” (Ιωάννης 4:22). ΄Οτι “δεν στάλθηκα παρά μονάχα στα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ” (Ματθαίος 15:24). Θεωρούσε την Ιερουσαλήμ “πόλη του Μεγάλου Βασιλιά”, δηλαδή του Θεού (Ματθ. 5:35). Έδειχνε ιδιαίτερη αγάπη για τους γιους και τις κόρες του Αβραάμ (Λουκ. 13:16, 19:9) και σεβασμό προς τον Αβραάμ, τον πατριάρχη των Εβραίων (Ματθ. 8:11, Λουκ 13:28, Ιωαν 8:37-39, 56-58).

Είναι εντυπωσιακό να δούμε ότι ο Ιησούς ήταν αυστηρός Μονοθεϊστής, πίστευε ότι ο Θεός είναι Ένας, και το όνομά Του είναι “Γιάχουε” (Εξοδ. 3:15), ακριβώς όπως πίστευαν όλοι οι Προφήτες πριν από αυτόν και οι ευσεβείς Ιουδαίοι της εποχής του. Στον πειρασμό του Σατανά να τον προσκυνήσει απάντησε χαρακτηριστικά με ένα θεμελιώδες εδάφιο από τις Άγιες Εβραϊκές Γραφές (Δευτ. 6:13):” Και τότε αποκρίθηκε ο Ιησούς και του είπε: «Είναι γραμμένο: τον Κύριο [Γιάχουε] τον Θεό σου θα προσκυνάς και Αυτόν μόνο θα λατρεύεις»” (Λουκ.4:8).

Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε ποια εντολή είναι πρώτη απ΄όλες τις άλλες εντολές, απάντησε με το “Σεμά Ισραέλ“, την Ομολογίας Πίστης του Ιουδαϊσμού:”Και ο Ιησούς απάντησε …, Πρώτη απ΄ όλες τις εντολές είναι: ΄Ακου Ισραήλ, ο Κύριος [Γιάχουε] είναι ο Θεός μας, ο Κύριος [Γιάχουε] είναι Ένας (Μάρκος 12:28). Αυτό ήταν παράθεση του εδαφίου Δευτερονόμιο 6:4. Δεν πίστευε λοιπόν ο Ιησούς στο μεταγενέστερο εκκλησιαστικό δόγμα (από τον 4ο αι. μ.Χ.) ότι ο Θεός είναι “Τρία Πρόσωπα”, “Τρεις Υποστάσεις”.΄Οχι μόνο δέχονταν ότι ο Θεός ήταν ΄Ενας, δηλαδή ένα πρόσωπο, αλλά πίστευε ότι αυτός ήταν ο μόνος αληθινός Θεός:”Πώς μπορείτε εσείς να πιστέψετε, οι οποίοι παίρνετε δόξα ο ένας από τον άλλον, και δεν ζητάτε τη δόξα, εκείνη από τον μόνο Θεό;” (Ιωάννης 5:44). “Πατέρα…αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνο αληθινό Θεό, και αυτόν που απέστειλες, τον Ιησού Χριστό” (Ιωάννης 17:1,3). Αυτόν τον Θεό λάτρευε και ακολουθούσε. Τον ίδιο Θεό που λάτρευαν οι μαθητές του: “Ανεβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας, και Θεό μου και Θεό σας (Ιωάννης 20:17).Τον ίδιο Θεό, τον Γιάχουε, που λάτρευαν και οι άλλοι Ιουδαίοι: “Ο Πατέρας μου είναι αυτός που με δοξάζει, τον οποίο εσείς λέτε ότι είναι Θεός σας (Ιωάννης 8:54). Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε επίσης ότι ο Ιησούς διαχώριζε πάντα τον εαυτό του από το πρόσωπο του Θεού. Επίσης διακήρυττε ότι δεν είναι ίσος με τον Θεό, αλλά αντίθετα είπε ότι “ο Πατέρας μου είναι μεγαλύτερός μου κι ότι “ο Πατέρας μου …είναι μεγαλύτερος απ’ όλους (Ιωάννης 14:28, 10:29). Για να μην υπάρχει καμμία παρανόηση ο Ιησούς συμπλήρωσε ότι “Δεν μπορώ εγώ να κάνω τίποτε από τον εαυτό μου…” (Ιωάννης 5:30). Είχε πλήρη και τέλεια εξάρτηση από τον Θεό και Πατέρα του. Και ήταν και παρέμεινε ως πιστός Ιουδαίος, ένας Μονοθεϊστής με την απόλυτη βιβλική και Ιουδαϊκή σημασία του όρου.

Το περιεχόμενο της διδασκαλίας του Ιησού

Ο Ιησούς ως κύριο θέμα της διδασκαλίας του είχε την βασιλεία του Θεού πάνω στη Γη: “Πρέπει και σε άλλες πόλεις να εξαγγείλω τα χαρμόσυνα νέα της βασιλείας του Θεού, επειδή γι’ αυτό είμαι αποσταλμένος (Λουκάς 4:43), “Αυτός περνούσε μέσα από κάθε πόλη και κωμόπολη, κηρύττοντας και φέρνοντας το χαρμόσυνο άγγελμα για τη βασιλεία του Θεού” (Λουκάς 8:1).

Ακόμα και μετά την ανάστασή του, επί 40 ημέρες εμφανιζόταν στους μαθητές του “λέγοντάς τους τα σχετικά με τη βασιλεία του Θεού” (Πράξεις 1:3). Η Μεσσιανική βασιλεία πάνω στη Γη, είναι προφητευμένη απ’ όλους τους Εβραίους βιβλικούς προφήτες, και στόχο της έχει την αποκατάσταση της Γης στο τέλειο θέλημα του Θεού. Είναι μία από τις σημαντικότερες Ιουδαϊκές διδασκαλίες, την οποία με θέρμη κήρυξε ο Ιησούς, ο Μεσσίας του Ισραήλ. Αυτή την ελπίδα έδωσε στους μαθητές του, για την οποία τους ζήτησε μάλιστα να προσεύχονται καθημερινά: “Ας έρθει η βασιλεία Σου, ας γίνει το θέλημά Σου, όπως στον ουρανό, έτσι κι επάνω στη γη … Αλλά ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού” (Ματθαίος 6:9,33).

΄Οσον αφορά τη μέλλουσα ζωή, ο Ιησούς δεν δίδαξε την άμεση μετάβαση σε ουράνιο πνευματικό βασίλειο και την απόκτηση αιώνιας ζωής αμέσως μετά τον θάνατο. Αντίθετα τοποθέτησε την απόκτηση της αιώνιας ζωής, την τιμωρία ή την ανταμοιβή, στον μέλλοντα αιώνα, δηλαδή στην ερχόμενη βασιλεία του Θεού, μετά την Δεύτερη ΄Ελευσή του: “Σας διαβεβαιώνω, ότι δεν είναι κανένας που άφησε σπίτι ή γονείς ή αδελφούς ή γυναίκα ή παιδιά εξαιτίας της βασιλείας του Θεού, ο οποίος δεν θα απολαύσει πολλαπλάσια κατά τον καιρό τούτο, και αιώνια ζωή κατά τον ερχόμενο αιώνα (Λουκάς 18:29-30). Δείτε επίσης Ματθαίο 25:31,46. “Επειδή, ο Υιός του ανθρώπου πρόκειται να έρθει μέσα στη δόξα του Πατέρα του μαζί με τούς αγγέλους του, και τότε θα αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τη πράξη του (Ματθαίος 16:27). Τότε, και όχι νωρίτερα! Και πολύ περισσότερο, όχι αμέσως μετά τον θάνατο, όπως είναι η δημοφιλής χριστιανική διδασκαλία σήμερα, διαμορφωμένη βέβαια κάτω από τις επιρροές της ελληνο-ρωμαϊκής φιλοσοφίας (από τον 3ο, 4ο αι. και μετά)! Η διδασκαλία του Ιησού ήταν σύμφωνη με τη διδασκαλία του αρχαίου Ιουδαϊσμού και σ’ αυτό το σημείο!

Ο ιστορικός Ιησούς

Μελετώντας τα ευαγγέλια μέσα στο ιστορικό/πολιτιστικό τους περιβάλλον, το οποίο δεν είναι άλλο παρά η Ιουδαϊκή θρησκεία και κουλτούρα του 1ου αιώνα, στη γη του Ισραήλ, είναι ξεκάθαρο αυτό, στο οποίο άλλωστε καταλήγουν σχεδόν όλοι οι λόγιοι (ιστορικοί και θεολόγοι) σήμερα: ο Γιεσούα, όπως ήταν στα εβραϊκά το όνομά του, ήταν ένας Ιουδαίος Ραββίνος, Θαυματουργός και Προφήτης, συνεχιστής της παράδοσης του Μωυσή, του Ησαΐα, και των άλλων Εβραίων Προφητών. Οι μαθητές του οι οποίοι είδαν τη σταυρική του θυσία, έγιναν μάρτυρες και ενός ακόμα θαυμαστού γεγονότος, του μεγαλύτερου από τα θαύματα που έζησαν δίπλα στον Ιησού: της Ανάστασης του Ιησού από τους νεκρούς, τρεις ημέρες μετά την ταφή του! Αυτό τους επιβεβαίωσε απόλυτα ότι ο Ιησούς, με τον οποίο έζησαν επί σαράντα ημέρες μετά την ανάστασή του, ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας, ο Βασιλιάς του Ισραήλ (Πράξεις 1:6).

Ο Ιησούς δεν ήταν λοιπόν κάποιος μυστικιστής δάσκαλος ή φιλόσοφος. Ο Ιησούς δεν ήταν “Χριστιανός”, όπως πολλοί τον φανταζόμαστε σήμερα! Ούτε και ήρθε να ιδρύσει μια καινούργια θρησκεία, τον “Χριστιανισμό”, γιατί απλούστατα είχε θρησκεία: τον βιβλικό Ιουδαϊσμό, την οποία τηρούσε πιστά σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Αυτή τη θρησκεία συνέχισαν να ακολουθούν και οι μαθητές του, οι Απόστολοι, μέχρι τέλους της ζωής τους, όπως μαρτυρείται σ’ όλο το βιβλίο των Πράξεων. Η διαφορά είναι ότι πρόσθεσαν στην Ιουδαϊκή πίστη την αλήθεια ότι ο Ιησούς είναι ο υποσχεμένος Μεσσίας. Και αργότερα όταν καταστράφηκε ο Ναός, κατάλαβαν ότι τελείωσε το ιουδαϊκό σύστημα λατρείας όπως ήταν ως τότε.

Η διδασκαλία του Ιησού ήταν σύμφωνη με την Ιουδαϊκή Μονοθεϊστική πίστη και τον Νόμο του Θεού. Αυτός είναι ο ιστορικός Ιησούς: ο “Γιεσούα”, ο Ιουδαίος Ραββί και Μεσσίας. Είμαστε αρκετά ειλικρινείς και ταπεινοί να Τον δεχτούμε έτσι όπως ακριβώς είναι και όχι όπως φανταζόμαστε ή όπως εμείς θα θέλαμε να είναι; Αν όχι, τότε ας σταματήσουμε να Τον παραποιούμε, να δίνουμε μία ψευδή μαρτυρία γι’ Αυτόν, και να Τον προσβάλλουμε. Αν ναι, τότε ας προσπαθήσουμε να Τον γνωρίσουμε και να Τον ακολουθήσουμε ως αφιερωμένοι μαθητές Του. Μόνον έτσι θα είμαστε αληθινοί ακόλουθοι Εκείνου ο οποίος είπε ότι είναι η Αλήθεια και μόνον έτσι θα συμμετέχουμε στην αιώνια δόξα και βασιλεία του αναστημένου Μεσσία !

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΙΤΣΗΣ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • ΓΙΕΣΟΥΑ Ανακαλύπτοντας τον Ιστορικό Ιησού, D.A. Pryor
  • Oι Εβραϊκές Ρίζες του Χριστιανισμού (Συλλογή Δοκιμίων)
  • Το Ιστορικό Πρόσωπο του Ιησού, E.P.Sanders
  • Who is Jesus, Vendyl Jones
  • Yeshua: A Guide to the Real Jesus and the Original Church, R. Moseley
  • Jesus the Jewish Theologian, Brad M. Young

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό Ο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΕΥΧΟΣ 9 (ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1999-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2000). Δημοσιεύεται ελαφρά τροποποιημένο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *