Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η Βασιλεία του Μ. Κωνσταντίνου σημείωσε τη μεταμόρφωση της μεγαλύτερης ειδωλολατρικής γιορτής στη μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού : τα Χριστούγεννα. Πώς έγινε αυτό; “Περί το 330 μ.Χ., η Εκκλησία της Ρώμης όρισε την 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της γέννησης του Χριστού . . . Η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου επηρεάστηκε από το γεγονός ότι οι Ρωμαίοι, από την εποχή του αυτοκράτορα Αυρηλίου (275) γιόρταζαν τη γιορτή του θεού Ήλιου (Sol Invictus = ο Aήττητος Ήλιος) εκείνη ακριβώς την ημερομηνία. Η 25η Δεκεμβρίου αποκαλούνταν Γενέθλια του Ήλιου και μεγάλες παγανιστικές γιορτές της Μιθραϊκής θρησκείας τηρούνταν σε όλη την αυτοκρατορία.” (από το βιβλίο A HANDBOOK OF CHRISTIAN FEASTS AND CUSTOMS – Francis Weiser, σελ. 60-61).

Ο Owen Chadwick, τ. καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, δίνει πρόσθετες λεπτομέρειες: “Το αποκορύφωμα της χριστιανικής αίρεσης του ήλιου ως συμβόλου του φωτός ήταν η δημιουργία της Ημέρας των Χριστουγέννων. Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πότε ο Ιησούς γεννήθηκε στη Βηθλεέμ . . . Οι Χριστιανοί σχολιαστές των πρώτων αιώνων έκαναν υποθέσεις ότι ήταν στην άνοιξη ή στο φθινόπωρο. Αλλά αυτές οι εκδοχές προσπεράστηκαν από την αυξανόμενη αίρεση του ήλιου. Εδώ ήταν το Φως του Κόσμου, και θα έπρεπε να θυμόμαστε τη γέννησή του την εποχή που ο ήλιος αναγεννιόταν στο χειμερινό ηλιοστάσιο . . . Είχαν ένα ποιμαντικό λόγο για την εκλογή αυτής της μέρας. Ο Ρωμαϊκός όχλος τηρούσε τη γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου μεθώντας και οργιάζοντας. Οι Χριστιανοί σκέφτηκαν ότι μπορούσαν να δώσουν μία καλύτερη σημασία σε αυτή τη γιορτή. Προσπάθησαν να πείσουν τα ποίμνιά τους να μη πίνουν ή τρώνε τόσο πολύ και να κρατούν τη γιορτή περισσότερο αυστηρά – αλλά δίχως επιτυχία . . .

Έτσι τα Χριστούγεννα στην εποχή μας αποτελούν μία εναρμόνιση τριών στοιχείων : των γλεντιών του Ρωμαϊκού όχλου που προσπαθούσε να ανακουφιστεί από τη μελαγχολία του χειμώνα, της Ρωμαϊκής αίρεσης του Ήλιου και του Φωτός, και της ανάμνησης της γέννησης του Ιησού στην Ιουδαϊκή πόλη της Βηθλεέμ. Σε αυτή την εναρμόνιση, πολύ αργότερα, ο Βορράς (Βόρεια Ευρώπη) πρόσθεσε στοιχεία από τις λαϊκές παραδόσεις, όπως το Γερμανικό Χριστουγεννιάτικο δέντρο” (από το βιβλίο A HISTORY OF CHRISTIANITY, σελ. 22, 24).

Επιμέλεια: Μανώλης Καλομοίρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *