ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΟΧΙ ΠΡΟΣΗΛΥΤΟΥΣ

Του TYLER EDWARDS

Kαι έλεγε σε όλους: Aν κάποιος θέλει νάρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, και ας σηκώσει τον σταυρό του, καθημερινά, και ας με ακολουθεί. ‘ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 9:23

Ο Ιησούς δεν μας θέλει να κερδίζουμε προσήλυτους. Η Γραφή ποτέ δεν μας λέει ότι πρέπει να μεταστρέψουμε τον καθένα. Το να αποδεχτούν τον Ιησού στη ζωή τους οι άνθρωποι, δεν εκπληρώνει την αποστολή μας.

Μπορεί να μοιραζόμαστε το Ευαγγέλιο, αλλά δεν είναι πάντοτε το ίδιο Ευαγγέλιο που ο Ιησούς μοιράστηκε. Η δική μας εκδοχή είναι ευκολότερη. Το μήνυμα πολύ συχνά, έχει αλλοιωθεί. Πολλοί παίρνουν το μήνυμα του Ιησού, και συχνά αφαιρούν μερικά από τα πιο δύσκολα μέρη επειδή μπορεί να τρομάξουν τους ανθρώπους!

ΜΙΑ ΑΒΟΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Από την επιθυμία μας να κερδίσουμε ανθρώπους, οδηγούμαστε στο να προσπαθήσουμε να κάνουμε τον Ιησού πιο βολικό. Αυτή είναι η κουλτούρα μας! Έτσι, νοθεύουμε το Ευαγγέλιο για να γίνει πιο αρεστό στην κοινωνία που ζούμε.

Συχνά κάνουμε το να ακολουθήσει κανείς τον Ιησού βολικό και εύκολο, περιορίζοντας τις προσδοκίες: Δεν έχεις να κάνεις τίποτε διαφορετικό. Απλά πίστευε.

Η μεταφορά του σταυρού μας, έχει περιοριστεί από μια ριζοσπαστική σχέση αυτοθυσιαστικής αγάπης και ταπείνωσης, σε φτηνά βραχιόλια, κοσμήματα και αυτοκόλλητα αυτοκινήτου που γράφουν “Ιησούς” ή άλλα χριστιανικά συνθήματα. Μετατρέψαμε τον Ιησού σε κάτι λίγο περισσότερο από μια αιώνια ασφάλιση «πυρκαγιάς». Με αυτόν τον τρόπο, τον κάναμε κάτι που δεν είναι: ασφαλές.

Τι συνέβη στην ιδέα του Ντίτριχ Μπονχόφερ: “Όταν ο Χριστός καλεί έναν άνθρωπο, τον προσκαλεί να έρθει και να πεθάνει”;

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΥ

Όταν εμείς διαφημίζουμε έναν Ιησού που είναι εύκολο να ακολουθήσεις, μπορούμε πραγματικά να κατηγορήσουμε αυτούς όταν απομακρύνονται επειδή τα πράγματα δεν πήγαν ομαλά;

Δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει ζώντας σε μια καταναλωτική κοινωνία, ότι πολλές φορές οι άνθρωποι, θα φέρουν την ίδια στάση στην εκκλησία: Είναι ο δικός μου τρόπος, οι προτιμήσεις μου, οι επιθυμίες μου είναι σημαντικές. Εάν δεν γίνει ο δικός μου τρόπος, θα πάω αλλού.

Νοθεύοντας το Ευαγγέλιο, έχουμε αφαιρέσει όλα ότι αφορά τον Ιησού, και το έχουμε μετατρέψει σε όλα ότι αφορά εμάς.

Ο Ιησούς είναι ένα τμήμα της ζωής μας, όταν Αυτός θα έπρεπε να είναι η ζωή μας. Αυτός είναι η ζωή. Ακολουθώντας Αυτόν απαιτεί όλη μας την ζωή. Οι μαθητές έτρωγαν, έπιναν, ίδρωναν και κοιμούνταν από τη στιγμή που ο Ιησούς τους κάλεσε μέχρι την ημέρα που πέθαναν. Ο Ιησούς δεν ήταν μέρος της ζωής τους. Ήταν η ζωή τους.

Είμαστε ένοχοι στο ότι βάζουμε άλλα πράγματα πάνω από τον Ιησού. Είτε είναι η υγεία, ο πλούτος, η άνεση, όνειρα, χόμπι, ενδιαφέροντα, όλοι ερχόμαστε στον Ιησού με προσδοκίες του τι Αυτός θα κάνει για εμάς. Όλοι έχουμε τα πάθη και τις αιτίες μας.
Αλλά ο Ιησούς δεν ήρθε να πάρει μέρος στη ζωή μας. Ο Ιησούς ήρθε για να αναλάβει την ζωή μας.

ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΠΡΟΣΗΛΥΤΟΥΣ

Πολλοί άνθρωποι έρχονται στον Ιησού πιστεύοντας ότι είναι αρκετό να πιστέψουν, να σταθούν στην άκρη και να ελπίζουν σε Αυτόν. Ο Ιησούς δεν ψάχνει μαζορέτες. Αναζητά άνδρες και γυναίκες που θα τον ακολουθήσουν ανεξάρτητα από το κόστος. Ψάχνει για ριζοσπαστική αφοσίωση, απόλυτη δέσμευση και αδιαίρετη αφιέρωση.

Ο Ιησούς δεν ψάχνει για προσήλυτους. Ψάχνει για μαθητές. Οι προσήλυτοι είναι οι νέοι πιστοί. Αρχίζουμε όλοι ως προσήλυτοι. Πολύ συχνά σταματάμε εκεί. Κάνουμε τον Χριστιανισμό να είναι μόνο όλα όσα πιστεύουμε. Οι προσήλυτοι δεν είναι κακό ή λάθος. Είναι σαν τα μωρά. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με το να είσαι μωρό. Το πρόβλημα έρχεται όταν δεν αλλάζει. Όταν ένα μωρό ενεργεί σαν μωρό, είναι χαριτωμένο. Όταν το κάνει ένας 35χρονος, είναι λυπηρό. Όπως λέει ο Παύλος στην Α ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 13:11 : “Οταν ήμουν νήπιος, μιλούσα ως νήπιος, σκεφτόμουν ως νήπιος, είχα κρίση ως νήπιος· όταν, όμως, έγινα άνδρας, έβαλα κατά μέρος εκείνα που έχει το νήπιο“.

Εδώ και χρόνια οι εκκλησίες αγωνίζονται για να κάνουν τους ανθρώπους να πάρουν την απόφαση να δεχτούν τον Χριστό, κάτι που είναι υπέροχο. Είναι σημαντικό. Αλλά τι θα συμβεί στη συνέχεια; Πού είναι η συνέχεια; Πώς εκπαιδεύουμε τους νέους Χριστιανούς; Η αποστολή μας δεν είναι να κερδίσουμε προσήλυτους. Είναι να κάνουμε μαθητές. Ποια είναι λοιπόν η διαφορά;

  • Οι προσήλυτοι είναι πιστοί που ζουν όπως ο κόσμος. Οι μαθητές είναι πιστοί που ζουν όπως ο Ιησούς.
  • Οι προσήλυτοι είναι εστιασμένοι στις αξίες τους, τα ενδιαφέροντά τους, τις ανησυχίες τους, τους φόβους τους, τις προτεραιότητές τους, και τον τρόπο ζωής τους. Οι μαθητές είναι εστιασμένοι στον Ιησού.
  • Οι προσήλυτοι πηγαίνουν στην εκκλησία. Οι μαθητές είναι η εκκλησία.
  • Οι προσήλυτοι συμμετέχουν στην αποστολή του Ιησού. Οι μαθητές είναι αφιερωμένοι σε αυτή.
  • Οι προσήλυτοι πανηγυρίζουν από τις κερκίδες. Οι μαθητές είναι μέσα στο παιχνίδι.
  • Οι προσήλυτοι ακολουθούν τους κανόνες. Οι μαθητές ακολουθούν τον Ιησού.
  • Οι προσήλυτοι έχουν να κάνουνε με την πίστη. Οι μαθητές έχουν να κάνουν με το να είναι.
  • Οι προσήλυτοι είναι άνετοι. Οι μαθητές κάνουν θυσίες.
  • Οι προσήλυτοι μιλάνε. Οι μαθητές κάνουν περισσότερους μαθητές.

Ένας μαθητής είναι κάποιος που ολόψυχα ακολουθεί τη ζωή και το παράδειγμα του Ιησού, ο οποίος κάνει την αποστολή Του αποστολή του, τις αξίες Του αξίες του, και την καρδιά Του καρδιά του.

Ένας μαθητής είναι κάποιος που επιδιώκει απεγνωσμένα να είναι σαν τον Ιησού. Ένας μαθητής είναι κάποιος που είναι τόσο αφοσιωμένος στον σκοπό του Χριστού που θα Τον ακολουθούσε μέσω των πυλών της κόλασης και πίσω.

Ένας μαθητής είναι κάποιος που βρίσκει ολόκληρη την ταυτότητα, το σκοπό και το νόημά του στον Ιησού.

Ο Ιησούς είναι το κέντρο της ζωής τους. Είναι όλοι, πλήρως δεσμευμένοι. Όχι μόνο ένας μαθητής είναι πρόθυμος να πεθάνει για τον Ιησού, αλλά είναι αφοσιωμένοι στο να ζουν κάθε μέρα της ζωής τους για Αυτόν.

ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Ο Ιησούς δεν μας καλεί να είμαστε προσήλυτοι ή να κερδίζουμε προσήλυτους. Ο Ιησούς μας καλεί να κάνουμε μαθητές.

Ο Ιησούς μας προσφέρει χάρη και αγάπη χωρίς όρους, αλλά όχι χωρίς προσδοκία. Όταν προσπαθούμε να αποδυναμώσουμε το μήνυμα λέγοντας πράγματα όπως: Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψεις την αμαρτία. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις. Δεν χρειάζεται να μεταμορφωθείς. Δεν χρειάζεται να πεθάνεις στον εαυτό σου. Απλά πρέπει να πιστέψεις. Κάνοντας αυτό, όχι μόνο στερούμε τους ανθρώπους από την αλήθεια. Τους αρνούμαστε την πρόσβαση σε μια πραγματική, μετασχηματισμένη σχέση με τον παντοδύναμο Θεό.

Ο Χριστιανισμός δεν είναι απλώς ένα σύστημα πίστης. Είναι μια ζωή που μεταμορφώθηκε από τον Ιησού.

Ο Ιησούς δεν καλεί όλους να αφήνουν τα πάντα κάθε μέρα. Μας καλεί να είμαστε πρόθυμοι να σταματήσουμε τα πάντα σε οποιοδήποτε σημείο.

Το κάλεσμά του για καθένα από εμάς είναι διαφορετικό. Έχει χαρίσει μοναδικά σε κάθε άτομο να εκτελέσει μια μοναδική και πολύτιμη λειτουργία στο βασίλειό Του. Ενώ αυτό που καλούμαστε μπορεί να είναι μοναδικό, το κάλεσμα είναι ένα ακραίο πρότυπο: ο Ιησούς πρέπει να είναι μεγαλύτερος από οτιδήποτε άλλο.

Μετάφραση- διασκευή από Μανώλη Καλομοίρη του άρθρου We’re Called To Make Disciples, Not Converts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *