ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

1) Υποστηρίζει τις Ανθρωποθυσίες η Παλαιά Διαθήκη;  

Μερικοί κατηγορούν ότι υπάρχουνε Ανθρωποθυσίες στην Παλαιά Διαθήκη και παραπέμπουν στο Κριταί 11:30-31. Ναι, αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη ανθρωποθυσίες, αλλά ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρει ότι έγιναν προς τον Γιάχουε, ή ότι απαιτήθηκαν από Αυτόν!
   Πρώτ’ απ’ όλα το εδάφιο από τους Κριτές, αναφέρει για ένα τάμα, μια ευχή που έκανε ο Ιεφθάε και όχι για κάτι που το ζήτησε ο Θεός ή τυχόν το πρόβλεπε ο Νόμος (ενώ υπάρχουν πολλά είδη θυσιών, ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ δεν προβλέπει ανθρωποθυσία)! Επίσης ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρει ότι την κόρη του την σκότωσε ως θυσία! Γι’ αυτό η κόρη του δεν έκλαψε τον επικείμενο θάνατό της, αλλά «την παρθενία της» (Κριταί 11:37-38). Πολλοί ερμηνευτές πιστεύουν ότι ο Ιεφθάε εφάρμοσε την ευχή με μια ισόβια αφιέρωση της κόρης του στον Θεό, να υπηρετεί τον Θεό και να μείνει άγαμη. Δηλ. η ευχή εκπληρώθηκε με το μείνει άγαμη, κάτι που θεωρούνταν ντροπιαστικό εκείνη την εποχή.
   Ο Θεός , ο Γιάχουε ΜΙΣΕΙ τις Ανθρωποθυσίες! “Και οικοδόμησαν τους ψηλούς τόπους του Βάαλ, για να καίνε τους γιους τους μέσα σε φωτιά, ολοκαυτώματα προς τον Βάαλ, το οποίο ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΡΟΣΤΑΞΕΙ, ΟΥΤΕ ΕΙΧΑ ΜΙΛΗΣΕΙ, ΟΥΤΕ ΕΙΧΕ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ” (Ιερεμίας 19:5).
   Επίσης επειδή τελικά ΔΕΝ εξόντωσαν τους ειδωλολάτρες από την Γη που τους έδωσε ο Θεός, κατέπεσαν κι αυτοί σε τέτοιες βδελυκτές πρακτικές, που ο Θεός τις ΣΙΧΑΙΝΕΤΑΙ: “Δεν εξολόθρευσαν τα έθνη, που τους πρόσταξε ο Κύριος, αλλά ανακατεύτηκαν με τα έθνη και έμαθαν τα έργα τους, και λάτρευσαν τα γλυπτά τους, που έγιναν σ’ αυτούς παγίδα, ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΑΝ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ, και έχυσαν αθώο αίμα. Το αίμα των γιων τους και των θυγατέρων τους, που θυσίασαν στα γλυπτά της Χαναάν, και μολύνθηκε η γη από αίματα. Και μολύνθηκαν με τα έργα τους και πόρνευσαν με τις πράξεις τους. ΓΙ’ ΑΥΤΟ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΝΑΨΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΒΔΕΛΥΧΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΕΥΣΑΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣΑΝ. ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΘΛΙΨΑΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΘΗΚΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ” (ΨΑΛΜΟΙ 106:34-42).
    Ο ΘΕΟΣ της Βίβλου δεν είναι εβραϊκός, ούτε μεροληπτικός ΔΙΟΤΙ τους τιμωρεί τους Εβραίους όταν παρακούν το θέλημά Του! Όπως χρησιμοποίησε τους Εβραίους να τιμωρήσει τα Χαναανίτικα έθνη που εξασκούσαν ανθρωποθυσίες και άλλα βδελύγματα, έτσι χρησιμοποίησε τα έθνη αυτά για να τιμωρήσει τον Ισραήλ! Είναι ένας δίκαιος Θεός! Τιμωρεί την αμαρτία (=την παράβαση του θελήματός Του) απ’ όπου και αν προέρχεται! Λοιπόν, ναι αναφέρει η Π.Διαθήκη ανθρωποθυσίες, αλλά ΤΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ. Και πάντοτε γίνονταν στους ειδωλολατρικούς θεούς, ΠΟΤΕ στον Γιάχουε, διότι ο Γιάχουε ΣΙΧΑΙΝΕΤΑΙ αυτές τις πρακτικές!

2) Γιατί ο Θεός διέταζε τους Ισραηλίτες να εξοντώνουν όλους τους ανθρώπους στις πόλεις που κατακτούσαν;  

Πολλοί κατηγορούν γι’ αυτό τον λόγο τον Θεό της Αγίας Γραφής ως έναν Θεό μίσους και κακίας. Όμως οι άνθρωποι αυτοί «πλανούνται μη γνωρίζοντας τις Γραφές» διότι αγνοούν ότι η Αγία Γραφή μας δίνει την απάντηση.
   Ο πρώτος λόγος είναι ότι ο Θεός έφερε σ’ αυτούς Κρίση για τις αμαρτίες τους. Οι Χαναανίτικοι λαοί κάνανε πολλά βδελυκτά πράγματα, μεταξύ των οποίων και θυσίες παιδιών στους θεούς τους: «Ο Κύριος ο Θεός σας, θα εξολοθρεύσει στο πέρασμά σας τα έθνη που είναι εγκατεστημένα στη χώρα που πάτε να κυριεύσετε και θα εγκατασταθείτε εσείς σ’ αυτήν. Προσέξτε τότε μήπως παγιδευτείτε κι ακολουθήσετε, το παράδειγμα εκείνων, μετά που θα τους έχει εξολοθρεύσει ο Κύριος, και ζητήσετε πληροφορίες για το πώς λάτρευαν τους θεούς τους, για να κάνετε κι εσείς τα ίδια. Μη λατρεύσετε τον Κύριο, το Θεό σας, με τον τρόπο που λατρεύουν εκείνοι τους θεούς τους, γιατί κατά τη λατρεία των θεών τους κάνουν αισχρές πράξεις, που τις μισεί ο Κύριος˙ ακόμα και τους γιους τους και τις κόρες τους, τους καίνε στη φωτιά, θυσία στους θεούς τους» (Δευτερονόμιο 12:29-31). «Στην πραγματικότητα, επειδή τα άλλα έθνη είναι ασεβή, γι’ αυτό ο Κύριος θα τα διώξει από μπροστά σας…αλλά όχι εξαιτίας της δικαιοσύνης σας, γιατί εσείς στην πραγματικότητα είστε λαός ισχυρογνώμων» (Δευτ. 9:5-6). Στο Δευτερονόμιο 18:9-12 αφού αναφέρει μια λίστα βδελυρών εθίμων των εθνών όπως ανθρωποθυσίες παιδιών, αποκρυφισμό και μαγεία, προσθέτει «Άλλωστε εξαιτίας αυτών των βδελυρών πράξεων θα διώξει ο Κύριος αυτά τα έθνη από μπροστά σας». Στο Λευιτικό 18:21-28 αφού αναφέρει μια σειρά αμαρτιών όπως την ανθρωποθυσία παιδιών, ομοφυλοφιλία, και κτηνοβασία, προσθέτει: «Δεν πρέπει να μολύνεστε με καμιά απ’ αυτές τις πράξεις˙ με τέτοιες πράξεις μολύνθηκαν τα έθνη, αυτά που διώχνω από μπροστά σας. Μ’ αυτές τις πράξεις μολύνθηκε η χώρα˙ γι’ αυτό θα την τιμωρήσω για την ανομία της και θα ξεράσει τους κατοίκους της. Αυτοί που κατοικούσαν στη χώρα πριν από σας, τη μόλυναν με όλες αυτές τις βδελυρές πράξεις. Αλλά εσείς δεν πρέπει να κάνετε τα ίδια. Εσείς να τηρήσετε τους νόμους μου και τις εντολές μου, τόσο οι Ισραηλίτες όσο και οι ξένοι που ζουν μαζί σας. Έτσι δεν θα σας ξεράσει η χώρα, όπως ξέρασε τα έθνη που ήταν εκεί πριν από σας, αφού δεν θα τη μολύνετε».
   Ο Θεός είναι Θεός αγάπης, αλλά και Θεός δικαιοσύνης: «Ο Κύριος είναι υπομονετικός και πολυεύσπλαγχνος, συγχωρεί την ανομία και την αμαρτία, αλλά δεν αφήνει τίποτε ατιμώρητο» (Αριθμοί 14:18).

Όμως ο Θεός αναβάλλει την κρίση κάποιου λαού εάν μετανοήσει : «Κάποτε εξαγγέλλω για ένα έθνος ή βασίλειο ότι θα το ξεριζώσω, θα το ανασκάψω και θα το καταστρέψω. Αν το έθνος εκείνο, που εναντίον του μίλησα, αφήσει την κακία του, τότε θα αφήσω κι εγώ τις απειλές μου εναντίον του» (Ιερεμίας 18:7-8). Επίσης διασώθηκαν όσοι ήταν δίκαιοι άνθρωποι πριν την καταστροφή ασεβών εθνών (Ιησούς Ναυή 6:22-25, Α’ Σαμ. 15:5-6).  Άλλος λόγος ήταν η προστασία του λαού του Θεού, από τις ειδωλολατρικές πρακτικές που μπορούσαν να τον απομακρύνουν από την λατρεία του αληθινού Θεού. «Αλλιώς, αυτοί θα σας μάθουν να κάνετε τις βδελυρές τους πράξεις, αυτές που κάνουν στις λατρείες των θεών τους, και έτσι θα αμαρτήσετε στον Κύριο, τον Θεό σας» (Δευτ. 20:18). Όπως τελικά και έγινε, διότι οι Ισραηλίτες «δεν εξόντωσαν τους λαούς, όπως τους το’ χε ο Κύριος διατάξει. Αλλά με τους ειδωλολάτρες αναμείχθηκαν και μάθανε να ζουν καθώς εκείνοι. Λατρεία στα είδωλά τους πρόσφεραν που γίνανε γι΄ αυτούς παγίδα. Θυσίασαν στους δαίμονες τους γιους τους και τις κόρες τους. Και αίμα αθώο χύσανε των αγοριών τους και των κοριτσιών τους, που τα θυσίασαν στα είδωλα της Χαναάν, και μιάνθηκε η χώρα με το αίμα τους. Αμάρτησαν με τα έργα τους και με τις πράξεις τους απίστησαν. Κι άναψε του Κυρίου η οργή ενάντια στο λαό του και τους δικούς του αποστράφηκε» (Ψαλμ. 106: 34-40). Ένας τρίτος λόγος ήταν ότι «όλα αυτά τα κακά συνέβαιναν σ΄ εκείνους ως προεικονίσεις, και γράφτηκαν για να νουθετήσουν εμάς» (Α’ Κορινθ. 10:11).

3) Υποστηρίζει την ΔΟΥΛΕΙΑ η Αγία Γραφή;

Άλλοι κατηγορούν πως δήθεν υποστηρίζει την δουλεία η Αγία Γραφή. Ας δούμε όμως τι πράγματι η Αγία Γραφή λέει για την Δουλεία, ξεκινώντας πρώτα από την Παλαιά Διαθήκη.
   Πρώτ’ απ’ όλα βλέπουμε ότι όσοι Εβραίοι είχαν γίνει δούλοι, μετά από έξι χρόνια δουλείας, ο Νόμος του Θεού απαιτούσε την απελευθέρωσή τους ΔΩΡΕΑΝ (Έξοδος 21:2). Οι Εβραίοι δούλοι έπρεπε να αντιμετωπίζονται σαν μισθωτοί κι όχι ως δούλοι (Λευιτικό 25:39-43). Κι όχι μόνον αυτό. Στους Εβραίους δούλους όταν απελευθερώνονταν τον 7ο χρόνο, έπρεπε να τους δοθεί και κάποια “προίκα” (Δευτερονόμιο 15:12-14)! Με θανατική ποινή τιμωρούνταν όσοι βίαια κάνανε Εβραίους δούλους (Δευτερονόμιο 24:7). Επίσης για όλους τους δούλους, Εβραίους και Εθνικούς, ίσχυαν τα εξής: Απαγορεύονταν να σκοτώσει ή να προκαλέσει κανείς βλάβη στον δούλο του. Αν κανείς προξενούσε ζημιά σε δούλο του, έπρεπε να τον ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ (Έξοδος 21:20, 26-27)! Απαγορεύονταν να καταδυναστεύει κανείς τους δούλους του (Δευτερονόμιο 23:15-16). Υποχρεωτικά έπρεπε οι δούλοι, όπως και οι ελεύθεροι, να έχουν ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ την εβδομάδα (Δευτερονόμιο 5:14). Τέλος, το δουλεμπόριο ΑΝΤΙΒΑΙΝΕΙ στην χριστιανική διδασκαλία (Α’ Τιμόθεον 1:10-11).
   Επίσης, μπροστά στον Θεό και στην Εκκλησία Του, δεν υπάρχουν δούλοι ή ελεύθεροι, αλλά ΟΛΟΙ είναι ΙΣΟΙ (Α’ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 12:13, ΓΑΛΑΤΕΣ 3:28). Συνεπώς η Δουλεία στη Παλαιά Διαθήκη δεν είχε καμιά σχέση με την απάνθρωπη δουλεία στους ειδωλολατρικούς λαούς! Ο Θεός με τους νόμους του προστάτευε και ενδιαφέρονταν για τους δούλους.
   Και τελικά χάρη στη Χριστιανική διδασκαλία ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ η δουλεία στους σύγχρονους καιρούς! Γράφει ο Λακτάντιος, απολογητής που έζησε το 260-330 σχετικά με την κατάργηση της δουλείας στους χριστιανούς: “Στα μάτια του Θεού κανένας δεν είναι δούλος, κανένας δεν είναι κύριος. Επειδή όλοι έχουμε τον ίδιο Πατέρα, είμαστε όλοι εξίσου παιδιά Του. Κανείς δεν είναι φτωχός ενώπιον του Θεού εκτός αν του λείπει η δικαιοσύνη. Κανείς δεν είναι πλούσιος εκτός αν έχει αφθονία αρετών…Ο λόγος που ούτε οι Ρωμαίοι, ούτε οι Έλληνες μπορούν να κατέχουν δικαιοσύνη, είναι ότι έχουν αυτοί τόσες πολλές διακρίσεις σε τάξεις. Ο πλούσιος και ο φτωχός. Ο ισχυρός και ο ταπεινός. Η ανώτατη εξουσία των βασιλέων και ο κοινός άνθρωπος…Ωστόσο, κάποιος μπορεί να ρωτήσει “Δεν είναι αλήθεια ότι και μεταξύ των Χριστιανών μερικοί είναι φτωχοί και άλλοι είναι πλούσιοι; Μερικοί είναι κύριοι, και άλλοι είναι δούλοι; Δεν υπάρχει και εκεί κάποια διάκριση μεταξύ των ατόμων;” Αλλά δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ! Στη πραγματικότητα, ο λόγος ο καθεαυτός που καλούμε ο ένας τον άλλον αδέλφια είναι ότι ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ…Αν και οι φυσικές συνθήκες που ο Χριστιανός ζει μπορεί να διαφέρουν, ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΩΣ ΔΟΥΛΟ. Αντίθετα, ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ -ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ Σ’ ΑΥΤΟΥΣ- ΩΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΥΝΔΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ“.(ΘΕΣΜΟΙ-βιβλίο 5, κεφάλαια 15-16).

4) Είναι η Αγία Γραφή κατά των Ελλήνων;   

Ένα συχνό επιχείρημα των νεοπαγανιστών και άλλων χριστιανομάχων είναι πως δήθεν η Αγία Γραφή μιλάει κατά των Ελλήνων! Επικαλούνται το Ζαχαρίας 9:13 “Επειδή τέντωσα τον Ιούδα σαν τόξο, τέντωσα τον Εφραίμ δυνατά, και ξεσήκωσα τα παιδιά σου Σιών, ενάντια στα παιδιά σου Ελλάδα, και σε έκανα σαν ρομφαία μαχητή“. Με την λέξη Έλληνας και Ελλάδα η Αγία Γραφή εννοεί γενικά τους μη Εβραίους, δηλ. τούς Εθνικούς και ιδιαίτερα τους Ελληνιστές του Μεσογειακού κόσμου. Η χρήση αυτή φαίνεται και στη Καινή Διαθήκη. Στο Μάρκος 7: 26 μια στο γένος Συροφοίνισσα αποκαλείται Ελληνίδα με αυτή την έννοια. Επίσης στο Ρωμαίους 1:14, 16 Έλληνες αποκαλούνται οι μη Ιουδαίοι.
   Το εδάφιο αυτό του Ζαχαρία εκπληρώθηκε με την Μακκαβαϊκή επανάσταση κατά της κατοχής του Ισραήλ από τους Σύριους Σελευκίδες και κατά της προσπάθειας τους να επιβάλλουν βίαια την ειδωλολατρία με την ηγεσία του Αντίοχου του Επιφανή το 165 π.Χ. Η δυναστεία των Σελευκίδων αποκαλείται “Βασιλεία Ελλήνων” στο Α’ Μακκαβαίων 1:10. Ακόμη τα επόμενα εδάφια δείχνουν καθαρά ότι δεν πρόκειται για επιθετική ενέργεια, αλλά για αμυντική: “Ο Κύριος ο Θεός τους θα τους σώσει εκείνη την ημέρα, όπως το ποίμνιο του λαού του” ( Ζαχαρίας 9:16).
   Είναι πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε ότι ο Θεός της Βίβλου δεν είναι μεροληπτικός. Και γι’ αυτό συχνά στρέφεται ΚΑΤΑ των Εβραίων όταν απομακρύνονται από το θέλημά Του: “Αλίμονο, έθνος αμαρτωλό, λαέ φορτωμένε ανομία, σπέρμα κακοποιόν, γιοι διεφθαρμένοι. Εγκατέλειψαν τον Κύριο, καταφρόνησαν τον Άγιο του Ισραήλ, στράφηκαν προς τα πίσω” Ησαΐας 1: 4. Επίσης διαβάστε Ησαΐας 42: 24-25, 43: 27- 28, Ιερεμίας 6: 19, 9: 13- 16, 7: 12-20, Αμώς 3: 1- 2, Α’ Θεσσαλονικείς 2: 15- 16.
   Τέλος στο Γένεση 9:27 προφητεύει την ευλογία των Ευρωπαϊκών εθνών – απογόνων του Ιάφεθ (Έλληνες και Ρωμαίοι ) που θα επέκτειναν τα όριά τους μέχρι τα εδάφη των Σημιτικών εθνών, και ΟΧΙ το αντίθετο!
   Επίσης στην ίδια την Καινή Διαθήκη περιλαμβάνονται αναφορές από τα συγγράμματα των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων: Πράξεις 17:28 (Αράτου, Φαινόμενα, 5), Πράξεις 20:35 (Θουκιδύδου, ΙΙ 97,4), Πράξεις 26:14 (Ευριπίδου, Βάκχαι, 794, Ιουλιανού, Περί χρησμών 8, 246β), Α’ Κορινθίους 15:33 (Μενάνδρου, Θεής 218), και Τίτος 1:12 (Επιμενίδου, Περί χρησμών). Αυτό δείχνει ότι ο απόστολος Παύλος ήταν γνώστης των κειμένων των Αρχαίων Ελλήνων και το ότι τα χρησιμοποίησε δείχνει ότι τα εκτιμούσε και τα σέβονταν. Βεβαίως χρησιμοποίησε αποσπάσματα που επιβεβαιώνουν αλήθειες και αρχές της χριστιανικής πίστης. Οπότε είναι εντελώς ψευδείς οι ισχυρισμοί κάποιων αρχαιολατρών πως δήθεν ο απόστολος Παύλος ήταν μισέλληνας! Γιατί τελικά ούτε Σιωνιστής ή πράκτορας του Εβραϊσμού ήταν, διότι αν ήταν, ασφαλώς δεν θα περιέγραφε τους συμπατριώτες του Ιουδαίους, με αυτά τα λόγια: «αυτούς που σκότωσαν και τον Κύριό μας τον Ιησού και τους προφήτες τους, καταδίωξαν κι εμάς, δεν αρέσουν στον Θεό και εχθρεύονται όλους τούς ανθρώπους» (Α’ Θεσσαλ. 2:15).

Μανώλης Καλομοίρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *