ΙΗΣΟΥΣ: Ο ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ

Συντριμμένα όνειρα. Τσακισμένες ελπίδες. Κατεστραμμένες ζωές. Αυτές οι λέξεις περιγράφουν πολλούς ανθρώπους στον κόσμο μας σήμερα. Μπορεί να περιγράφουν και σένα. Είναι παντού γύρω μας, στους δρόμους, στις εργασίες, στις εκκλησίες μας. Αυτοί που κάποτε γνώρισαν αγάπη τώρα είναι απορριμένοι και παραπεταμένοι. Κάποτε είχαν δουλειές, διασκέδαζαν με φίλους, τραγουδούσαν περπατώντας, είχαν οικογένειες που νοιάζονταν. Κάποια στιγμή κι αυτοί επίσης ήταν γεμάτοι όνειρα για το μέλλον, γεμάτοι με ελπίδα για την αναμονή του αύριο.

        Αλλά τώρα μαζί με κάθε στενάχωρη γουλιά ποτού, συνειδητοποιεί ότι τα όνειρά του χάθηκαν.

Με κάθε πεντάρα που βρίσκεται στη τσέπη του φθαρμένου ρούχου της, αναγνωρίζει ότι δεν υπάρχει ελπίδα.

Με κάθε στιγμή κλεμμένη, καταλαβαίνουν ότι οι ζωές τους βρίσκονται σε αποσύνθεση.

Μερικοί που τους βλέπουν κουνάνε τα κεφάλια τους με αποστροφή.

Αλλά ο Ιησούς τους αγάπησε και τους δέχτηκε σαν φίλους.

Όταν η φιλία είναι αληθινή, όχι φίλαυτη, και συγχωρητική, δεν υπάρχει πιο γλυκειά σχέση. Ο Ιησούς έγραψε τον ορισμό της φιλίας με τις πράξεις της αγάπης Του. Κανένα πρόσωπο δεν ήταν ασήμαντο, δεν ήταν καταδικασμένο, ή πολύ ανάξιο για να απολαμβάνει το δικό Του είδος φιλίας. Αγκάλιασε το ξεχασμένο παιδί, κάλεσε μαζί Του τον πιο μισητό φοροεισπράκτορα, και προσκάλεσε τους κοινωνικά απόβλητους.

Τους άκουσε σαν να είχαν μεγάλη σημασία τα λόγια τους. Τους μίλησε για τις μελλοντικές μέρες όταν όλα θα ήταν εντάξει. Τους εμπιστεύτηκε τα μυστικά της ζωής. Έκλαψε από πάνω τους. Προσευχήθηκε γι' αυτούς όταν ο πόνος της απόρριψης έπνιγε τη ζωή Του.

Ο Ιησούς άνοιξε χέρια ανάπαυσης, μίλησε ενθαρρυντικά, έδωσε παρηγοριά, συγχώρεσε, και αγάπησε βαθειά τους απορριμένους της κοινωνίας Του. Έγινε και ο ίδιος απόβλητος για κείνους που χρειάζονταν έναν φίλο.

Δεν είσαι χαρούμενος;

Καθένας δεν υπήρξε, έστω και σε κάποιο βαθμό, ανεπιθύμητος; Δεν έχουμε αποτύχει;

Δεν έχουμε βρεθεί στο χείλος της απόγνωσης, διερωτώμενοι πως θα τακτοποιήσουμε το χάος; Δεν έχουμε αποξενώσει αυτούς που αγαπούσαμε, δεν έχουμε πληγώσει τους αβοήθητους, και κοροϊδέψει τους αντιπαθητικούς;

Ξέρουμε τι σημαίνει να είσαι στον πάτο, να διερωτάσαι αν κάθε περαστικός γνωρίζει τις αποτυχίες σου. Καθώς οι άλλοι ζουν με ακριβά ρούχα και τέλεια χαμόγελα, ενδόμυχα καταλαβαίνουμε τον πόνο της μοναξιάς. Και συνειδητοποιούμε το φόβο του να μη γνωρίζουμε τις απαντήσεις στα ερωτήματα του αύριο.

Για μας -τους πληγωμένους, τους μοναχικούς, τους φοβισμένους - ο Ιησούς είναι φίλος. Οποιεσδήποτε κι αν είναι οι συνθήκες της ζωής μας, ο Ιησούς μας κάνει νεύμα: κάθε ένας είναι ευπρόσδεκτος να περάσει μέσα και να κάτσει δίπλα Του, να περπατήσει μαζί Του σαν φίλος Του, να μοιραστεί τη ζωή του μαζί Του, και να μάθει να αγαπάει χωρίς επιφυλάξεις.

Ο Ιησούς καλείται με πολλά όμορφα ονόματα, αλλά κανένα δεν ηχεί γλυκύτερα σ' εκείνον που είναι βυθισμένος στη δικιά του κινούμενη άμμο της αμαρτίας από το όνομα που τόσο λαχταρούμε να ακούμε: "ο φίλος των αμαρτωλών".

Tami Rudkin

(Από το Περιοδικό Bible AdvocateΙουλ/Αυγ 1999)