ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Τι είναι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία;

Ρατσισμός είναι η πίστη στην βιολογική ή φυλετική ανωτερότητα της δικής σου φυλής ή έθνους, και ταυτόχρονα ότι οι άλλες φυλές και έθνη είναι αντίστοιχα κατώτερα από την δική σου, ή η πίστη στη φυλετική καθαρότητα, κάτι που έχει αποδειχθεί αντιεπιστημονικό.

Επίσης ο ρατσιστής αποδίδει συλλογική ευθύνη, π.χ. Για μια εγκληματική ενέργεια δεν θα αναφέρει μόνο ότι τον έκλεψε ο τάδε αλλά παράλληλα θα γενικεύσει και θα θεωρήσει συλλογικά ένοχη την ομάδα στην οποία ανήκει ο παραβάτης (π.χ. όλοι οι Αλβανοί είναι κλέφτες ή όλοι οι Πακιστανοί είναι βιαστές κλπ). Κάτι που προφανώς είναι εσφαλμένο!

Ο όρος «ξενοφοβία» είναι σύνθετος και ουσιαστικά σημαίνει το φόβο προς το ξένο, το καινούργιο, το άγνωστο, και ιδιαίτερα προς τους ξένους.

Θα δούμε τι μας λέει η βασική πηγή της χριστιανικής πίστης, η Αγία Γραφή-που οι χριστιανοί πιστεύουμε ότι είναι ο θεόπνευστος Λόγος του Θεού- καθώς και οι Πατέρες της Εκκλησίας για το θέμα του ρατσισμού και των διακρίσεων, καθώς και τη στάση που πρέπει να έχουμε προς τους ξένους. Και έχει πολλά να μας πει!

-Βασική διδασκαλία της Αγίας Γραφής είναι ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα φυλής ή εθνότητας ή θρησκείας ή φύλου, είναι εικόνες του Θεού.

Διαβάζουμε στη ΓΕΝΕΣΗ 1:26-27:

Μετά είπε ο Θεός: «Ας φτιάξουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα τη δική μας και την ομοίωση, κι ας εξουσιάζει στης θάλασσας τα ψάρια, στου ουρανού τα πτηνά, στα ζώα και γενικά σ’ όλη τη γη και στα ερπετά που σέρνονται πάνω σ’ αυτήν». Δημιούργησε, λοιπόν, ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική του την εικόνα, «κατ’ εικόνα Θεού» τον δημιούργησε, τους δημιούργησε άντρα και γυναίκα”.

Βλέπουμε λοιπόν πώς κάθε άνθρωπος, λευκός ή μαύρος ή μελαψός, Δυτικός ή Ασιάτης, Έλληνας ή Νιγηριανός, άνδρας ή γυναίκα, ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος, χριστιανός ή μουσουλμάνος ή Εβραίος ή άθεος, είναι ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!

Συνεπώς κάθε πράξη μας ή σκέψη μας ή στάση μας προς τις ζωντανές εικόνες του Θεού, τους ανθρώπους διαφόρων φυλών και θρησκειών, είναι πράξη-σκέψη- στάση προς τον ίδιο τον Θεό, το Δημιουργό μας! Πώς θα συμπεριφερόμασταν στον ίδιο τον Θεό; Το ίδιο να συμπεριφερόμαστε και προς τους ανθρώπους διότι είναι εικόνες του Θεού!

-Διαβάζουμε στις ΠΡΑΞΕΙΣ 17:26:

Δημιούργησε από έναν άνθρωπο όλα τα έθνη των ανθρώπων και τους εγκατέστησε πάνω σ’ όλη τη γη, και όρισε πόσον καιρό θα υπάρχουν και μέσα σε ποια σύνορα θα κατοικούν”.

Αυτό δηλώνει όπως και το προηγούμενο εδάφιο, ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε κοινή βιολογική καταγωγή! Συνεπώς κανείς δεν μπορεί να καυχηθεί ότι δήθεν έχει διαφορετική ή ανώτερη βιολογική προέλευση! Η Αγία Γραφή απορρίπτει με σαφήνεια τον ρατσισμό ή φυλετισμό!

Ας δούμε τι λέει η Βίβλος σε πλήθος αναφορών σχετικά με τη στάση του λαού Ισραήλ απέναντι στους ξένους και μάλιστα στο αυστηρό καθεστώς της Παλαιάς Διαθήκης.
Πρώτα θα δούμε το καθεστώς διαβίωσης των ξένων στο λαό Ισραήλ. Τι δικαιώματα και υποχρεώσεις είχαν;


-Διαβάζουμε στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ 26:9,11 για το λαό Ισραήλ:
Και μας έφερε σ’ αυτό τον τόπο και μας έδωσε τη χώρα αυτή, χώρα που ρέει γάλα και μέλι. Έτσι μαζί με τους Λευίτες και τους ξένους που ζουν ανάμεσά σας θα απολαμβάνετε όλα τα αγαθά, που ο Κύριος, ο Θεός σας θα δίνει σ’ εσάς και στις οικογένειές σας”. Ο Θεός που έφερε τον Ισραήλ στη Χαναάν πρόσταξε όλοι οι κάτοικοι να απολαμβάνουν τα αγαθά της γης, Ισραηλίτες και ξένοι, χωρίς καμιά διάκριση θρησκείας ή εθνότητας!


-Διαβάζουμε στην ΕΞΟΔΟ 20:10 για την αργία του Σαββάτου: “η έβδομη μέρα είναι μέρα ανάπαυσης, αφιερωμένη σ’ εμένα, τον Κύριο το Θεό σου. Την ημέρα αυτή δεν επιτρέπεται να κάνεις καμιά εργασία ούτε εσύ ούτε ο γιος σου ούτε η θυγατέρα σου ούτε ο δούλος σου ούτε η δούλη σου ούτε τα ζώα σου ούτε ο ξένος που κατοικεί στις πόλεις σου”. Βλέπουμε ότι η εβδομαδιαία αργία του Σαββάτου, η μέρα ξεκούρασης ίσχυε όχι μόνο για τους Ισραηλίτες, αλλά και για τους ξένους, ακόμα και για τους δούλους! Όλοι έπρεπε να ξεκουράζονται μια φορά την εβδομάδα!

-Διαβάζουμε στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ 24:14-15:
Μην εκμεταλλεύεσαι ποτέ τον μισθωτό, το δυστυχισμένο και το φτωχό συμπατριώτη σου ή τον ξένο που ζει σε μια από τις πόλεις της χώρας σου. Να του δίνεις κάθε μέρα το ημερομίσθιό του, πριν απ’ τη δύση του ήλιου· γιατί είναι φτωχός και το έχει ανάγκη. Αλλιώς αυτός θα φωνάξει με αγανάκτηση εναντίον σου στον Κύριο, κι αυτό θα σου καταλογιστεί για αμαρτία”. Κι εδώ βλέπουμε το ενδιαφέρον του Θεού για την κοινωνική δικαιοσύνη: Απαγορεύει την εκμετάλλευση των φτωχών, είτε Ελλήνων, είτε ξένων, και προστάζει να πληρώνονται πριν το τέλος της μέρας αλλιώς θα λογαριαστεί ως αμαρτία στους εργοδότες. Συνεπώς και στο ημερομίσθιο έχουν ίδιο δικαίωμα Έλληνες και ξένοι στα μάτια του Θεού!
-Διαβάζουμε στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ 27:19:
«Καταραμένος όποιος διαστρεβλώνει το δίκιο του ξένου, του ορφανού και της χήρας». Κι όλος ο λαός θα πει: «Αμήν»”. Η παρακοή του νόμου του Θεού φέρνει ως συνέπεια την κατάρα, δηλαδή την στέρηση της ευλογίας του Θεού. Και είναι τόσο σημαντική η κοινωνική αδικία, που ο Θεός λέει ότι είναι καταραμένος όποιος διαστρεβλώνει το δίκαιο του φτωχού, ντόπιου ή ξένου! Καταραμένος όποιος αδικεί τον ξένο!
-Διαβάζουμε στον ΙΕΖΕΚΙΗΛ 47:21-23 για το εσχατολογικό μέλλον του Ισραήλ.
Θα μοιράσετε τη χώρα ανάμεσα στις φυλές των Ισραηλιτών. Θα την μοιράσετε με κλήρο για σας και για τους ξένους που ζουν ανάμεσά σας και έχουν αποκτήσει παιδιά στη χώρα σας. Θα συμπεριφέρεστε στους ξένους σαν ν’ ανήκουν στο λαό του Ισραήλ. Αυτοί θα πάρουν κλήρο γης μαζί μ’ εσάς, μαζί με τις φυλές των Ισραηλιτών. Σ’ όποια φυλή κατοικεί ο ξένος, εκεί θα του δώσετε το μερίδιό του. Αυτά λέω εγώ ο Κύριος, ο Θεός». Το εντυπωσιακό σε αυτή τη προφητική περικοπή, είναι ότι στο εσχατολογικό Ισραήλ που οραματίζεται ο προφήτης, έχουν ισότιμη θέση Ισραηλίτες και ξένοι σε σημείο που ακόμα και η γη Ισραήλ μοιράζεται στους Ισραηλίτες αλλά και στους ξένους και στα παιδιά των ξένων που γεννήθηκαν εκεί!

Τώρα ας δούμε τις εντολές σχετικά με τους ξένους στον λαό Ισραήλ.
-Διαβάζουμε στην ΕΞΟΔΟ 22:20
Ξένον δεν πρέπει να τον καταπιέζετε ούτε να τον εκμεταλλεύεστε, γιατί κι εσείς ήσασταν κάποτε ξένοι στην Αίγυπτο”. Τι λέει εδώ; Απαγορεύει σαφώς ο Θεός την εκμετάλλευση και την καταπίεση των ξένων!

-Διαβάζουμε στο ΛΕΥΙΤΙΚΟ 19:33-34:
Αν κάποιος ξένος έρθει να μείνει μαζί σας στη χώρα σας, μην τον εκμεταλλευτείτε. Να του φέρεστε όπως σ’ έναν συμπατριώτη σας· να τον αγαπάτε σαν τον εαυτό σας, γιατί κι εσείς ξένοι ήσασταν στην Αίγυπτο”.

Το γνωστότερο εδάφιο “Να αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου” προέρχεται από το Λευιτικό της Παλαιάς Διαθήκης , όσο κι αν μας κάνει εντύπωση, κι όχι από τη Καινή Διαθήκη! Η Καινή Διαθήκη απλά το επιβεβαιώνει. Τι μας λέει εδώ; Ότι όχι μόνο να μην εκμεταλλευτείτε τον ξένο που καταφεύγει στη χώρα σας, αλλά να του συμπεριφέρεστε ΟΠΩΣ ακριβώς συμπεριφέρεστε στους συμπατριώτες σας, τους Έλληνες! Να συμπεριφέρεστε με καλοσύνη χωρίς διάκριση, Έλληνα ή ξένου. Κι όχι μόνο αυτό! Αλλά να τον αγαπάμε τον ξένο όπως τον εαυτό μας! Όχι σαν φτωχό συγγενή!

-Διαβάζουμε στο ΛΕΥΙΤΙΚΟ 25:35: “Αν ένας συμπατριώτης σου, που ζει κοντά σου, φτωχύνει και δυστυχήσει, εσύ πρέπει να τον ενισχύσεις, όπως θα έκανες αν ήταν ξένος ή πάροικος, ώστε να μπορέσει να ζήσει κι αυτός μαζί σου”.
Η εντολή του Θεού στον λαό Του είναι να βοηθάνε τον συμπατριώτη τους που πέφτει στη φτώχεια και την εξαθλίωση, όπως βοηθάνε τον ξένο ή τον μετανάστη! Ο Θεός θέλει οι δικοί Του άνθρωποι να ενδιαφέρονται για τους φτωχούς και εξαθλιωμένους, χωρίς καμία διάκριση Έλληνα ή ξένου!

-Διαβάζουμε στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ 10:17-19: “Γιατί ο Κύριος, ο Θεός σας, αυτός είναι ο Θεός των θεών και ο Κύριος των κυρίων, ο μεγάλος Θεός, ο ισχυρός και φοβερός, που δε μεροληπτεί για κανέναν και δεν εξαγοράζεται με δώρα. Είναι εκείνος που αποδίδει στον ορφανό και στη χήρα το δίκιο τους, που αγαπάει τον ξένο και του δίνει ψωμί και ρούχα. Να αγαπάτε, λοιπόν, τους ξένους, γιατί κι εσείς ήσασταν ξένοι στην Αίγυπτο”.
Ο Θεός δεν μεροληπτεί, είναι δίκαιος και ζητάει να έχουμε ίση μεταχείριση προς τους φτωχούς, Έλληνες ή ξένους. Ο Θεός λέει ότι αγαπάει τον ξένο και του παρέχει τροφή και ρούχα, προφανώς όχι ουρανοκατέβατα αλλά μέσω των ανθρώπων Του, μέσω του λαού Του. Και μας δίνει εντολή “Να αγαπάμε τους ξένους”. Και όσον αφορά τον λαό Ισραήλ που αρχικά απευθύνθηκαν αυτά τα λόγια, τους λέει ο Θεός “Να αγαπάτε τους ξένους, γιατί κι εσείς ήσασταν ξένοι στην Αίγυπτο”. Σε μας, τους Έλληνες θα έλεγε “Να αγαπάτε τους ξένους, γιατί κι εσείς ήσασταν ξένοι στην Αμερική, τη Γερμανία, την Αυστραλία, την Αφρική”.
Να μην το ξεχνάμε αυτό, κι επίσης να μη ξεχνάμε ότι οι ίδιοι και παρόμοιοι λόγοι που οδήγησαν εκατομμύρια Έλληνες να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, οδηγούν δεκάδες χιλιάδες φτωχούς αλλοδαπούς να φεύγουν από τις πατρίδες τους και να καταφεύγουν στην Ελλάδα, οι περισσότεροι ως ενδιάμεσο προορισμό, λιγότεροι ως τελικό προορισμό.

Βέβαια να σημειώσουμε ότι δεν τηρούσε ο Ισραήλ πάντα τις εντολές αυτές για τους ξένους.

Διαβάζουμε στον ΙΕΖΕΚΙΗΛ 22: 7,29:
Οι κάτοικοί σου καταφρονούν τους γονείς τους, καταπιέζουν τους ξένους που ζουν ανάμεσά τους και αδικούν τις χήρες και τα ορφανά”.
Οι ισχυροί της χώρας καταπιέζουν και ληστεύουν· αδικούν τον φτωχό κι εκείνον που έχει ανάγκη και εκβιάζουν τον ξένο που παροικεί στη χώρα”. Ο Θεός αποδοκιμάζει την συμπεριφορά τους (τη συμπεριφορά των ισχυρών) προς τους φτωχούς, Ισραηλίτες και ξένους γιατί τους καταπίεζαν, τους λήστευαν, τους αδικούσαν και τους εκβίαζαν. Για να θυμηθούμε πόσες φορές Έλληνες εργοδότες εκβιάζουν μετανάστες χωρίς χαρτιά να μην απαιτούν πληρωμή για την εργασία τους, αλλιώς τους απειλούν ότι θα τους καταδώσουν στην αστυνομία προς απέλαση!

-Άλλη σημαντική αλήθεια είναι ότι ο Θεός αγαπάει όλη την ανθρωπότητα χωρίς διακρίσεις.

Διαβάζουμε στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ 3:16:
Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια”.

Ο Θεός προσφέρει τον Υιό Του να πάρει τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων πάνω Του για να τους λυτρώσει! Έτσι η αγάπη του Θεού αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τη φυλή ή τη θρησκεία που ανήκουν!

– Όσοι πιστεύουν, αποδέχονται το Ευαγγέλιο, δηλαδή, τα καλά νέα της σωτηρίας του Ιησού Χριστού, αποτελούν την Εκκλησία, την κοινότητα των λυτρωμένων από κάθε φυλή, έθνος, γλώσσα και θρησκεία.

Διαβάζουμε στη ΓΑΛΑΤΕΣ 3:28:

Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα· όλοι σας είστε ένας, χάρη στον Ιησού Χριστό”.

Για το Ευαγγέλιο, όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα φύλου, φυλής ή θρησκείας είμαστε ίσοι και δεν πρέπει να υπάρχει καμιά διάκριση ή προκατάληψη μεταξύ όσων θέλουν να είναι χριστιανοί.

Και ποια είναι η στάση που αναμένει ο Θεός από τους χριστιανούς απέναντι στους φτωχούς και αδυνάτους, απέναντι στους ξένους;

Διαβάζουμε στο ΜΑΤΘΑΙΟ 25: 34-36, 40,45 για τη παραβολή της κρίσης:
Θα πει τότε ο βασιλιάς σ’ αυτούς που βρίσκονται δεξιά του: “ελάτε, οι ευλογημένοι απ’ τον Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμαστεί απ’ την αρχή του κόσμου. Γιατί, πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και μ’ επισκεφθήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε”.
“Τότε θα τους απαντήσει ο βασιλιάς: “σας βεβαιώνω πως αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδερφούς μου,
τα κάνατε για μένα”.
Και θα τους απαντήσει: “σας βεβαιώνω πως αφού δεν τα κάνατε αυτά για έναν από αυτούς τους άσημους αδερφούς μου, δεν τα κάνατε ούτε για μένα”.

Όλα αυτά που ο Χριστός λέει αφορούν στην εποχή μας τους εξαθλιωμένους που καταφθάνουν στη πατρίδα μας, διότι είναι πεινασμένοι, διψασμένοι, ξένοι, άστεγοι, χωρίς καθαρά ρούχα, πολλοί άρρωστοι και αρκετοί φυλακισμένοι. Ο Κύριός μας λέει πως για να έχουμε είσοδο στην βασιλεία Του, θα πρέπει να δείχνουμε έμπρακτο ενδιαφέρον και αγάπη σε όλους όσους πράγματι έχουν ανάγκη, και μεταξύ αυτών ανέφερε και τους ξένους.
Η ομάδα ανθρώπων που συμπεριφέρονταν με αγάπη και καλοσύνη προς τους φτωχούς και αδυνάτους, Έλληνες ή ξένους, ήταν σαν να συμπεριφέρονταν έτσι καλά προς τον ίδιο τον Ιησού Χριστό! Και η άλλη ομάδα ανθρώπων που αρνήθηκαν να συμπεριφερθούν με αγάπη και καλοσύνη προς τους φτωχούς, Έλληνες ή ξένους ήταν σαν να φέρθηκαν έτσι απάνθρωπα και αδιάφορα στον ίδιο τον Χριστό! Και όχι μόνο αδιαφόρησαν, αλλά ίσως να τους κυνήγησαν και να τους αντιμετώπισαν με βία τους φτωχούς και τους ξένους!
Γιατί λέει έτσι ο Χριστός; Γιατί σύμφωνα με την βιβλική διδασκαλία ο κάθε άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού!
Συνεπώς η αντιμετώπιση με αδιαφορία και απανθρωπιά ή μίσος ή προκατάληψη ή μισαλλοδοξία κάθε ανθρώπου-εικόνας του Θεού, είναι σαν να αντιμετωπίζουμε με κακία τον ίδιο τον Θεό, τον ίδιο τον Ιησού Χριστό! Έτσι το θέτει η Αγία Γραφή!

Αυτό μας οδηγεί σε ένα πολύ σημαντικό σημείο, στη γνωστή ιστορία του Καλού Σαμαρείτη.

Διαβάζουμε στο ΛΟΥΚΑ 10:25-37 για έναν νομοδιδάσκαλο που
είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου;»

Πήρε τότε αφορμή ο Ιησούς και είπε: «Κάποιος άνθρωπος, κατεβαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα για την Ιεριχώ, έπεσε πάνω σε ληστές. Αυτοί τον ξεγύμνωσαν, τον τραυμάτισαν και έφυγαν παρατώντας τον μισοπεθαμένο. Από ’κείνο το δρόμο έτυχε να κατεβαίνει και κάποιος ιερέας, ο οποίος τον είδε, αλλά τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. Το ίδιο και κάποιος λευίτης, που περνούσε από ’κείνο το μέρος· παρ’ όλο που τον είδε κι αυτός, τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. Κάποιος όμως Σαμαρείτης που ταξίδευε, ήρθε προς το μέρος του, τον είδε και τον σπλαχνίστηκε. Πήγε κοντά του, άλειψε τις πληγές του με λάδι και κρασί και τις έδεσε καλά. Μάλιστα τον ανέβασε στο δικό του το ζώο, τον οδήγησε στο πανδοχείο και φρόντισε γι’ αυτόν. Την άλλη μέρα φεύγοντας έβγαλε κι έδωσε στον πανδοχέα δύο δηνάρια και του είπε: “φρόντισέ τον, κι ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, εγώ όταν ξαναπεράσω θα σε πληρώσω”. Ποιος λοιπόν απ’ αυτούς τους τρεις κατά τη γνώμη σου αποδείχτηκε “πλησίον” εκείνου που έπεσε στους ληστές;» Ο νομοδιδάσκαλος απάντησε: «Εκείνος που τον σπλαχνίστηκε». Τότε ο Ιησούς του είπε: «Πήγαινε, και να κάνεις κι εσύ το ίδιο».”
Αυτή η παραβολή είναι καταπληκτική γιατί σε λίγες γραμμές διδάσκει τι σημαίνει να αγαπάμε τον πλησίον μας! Πλησίον κατά τον Χριστό δεν είναι μόνο ο γείτονας ή ο συγγενής μας, ούτε μόνο ο ομοεθνής μας! Πλησίον είναι και ο αλλόθρησκος και ο αλλοεθνής που θα βρεθεί στον δρόμο μας!

Μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Χριστός έγινε ΑΣΤΕΓΟΣ και ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ!
Άστεγος όταν γεννήθηκε: “Τον καιρό που αυτοί ήταν εκεί, ήρθε η ώρα της Μαριάμ να γεννήσει, και γέννησε τον γιο της τον πρωτότοκο. Τον σπαργάνωσε και τον ξάπλωσε σ’ ένα παχνί, γιατί δε βρήκαν μέρος στο πανδοχείο” (Λουκάς 2:6-7).
Πρόσφυγας για να γλιτώσει τη ζωή του αυτός και η οικογένειά του από τον διωγμό που κήρυξε ενάντιά του ο Βασιλιάς του Ισραήλ Ηρώδης:
ένας άγγελος του Θεού παρουσιάστηκε στον Ιωσήφ στο όνειρό του και του είπε: «Σήκω αμέσως, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και φύγε στην Αίγυπτο και μείνε εκεί ωσότου σου πω. Γιατί ο Ηρώδης όπου να ’ναι θα ψάξει να βρει το παιδί, για να το σκοτώσει». Ο Ιωσήφ σηκώθηκε αμέσως, πήρε το παιδί και τη μητέρα του και μέσα στη νύχτα έφυγε στην Αίγυπτο· εκεί έμεινε ώσπου πέθανε ο Ηρώδης” (Ματθαίος 2:13-15). Ο ίδιος ο Ιησούς και οι γονείς του έγιναν πρόσφυγες και μετανάστες γιατί κινδύνευε η ζωή τους! Δεν θα πρέπει να σκεφθούμε ότι αντίστοιχα χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες καταφθάνουν στη πατρίδα μας για παρόμοιους λόγους: επειδή κινδυνεύει η ζωή τους από πολέμους, συγκρούσεις, πείνα, διωγμούς, φτώχεια; Τι θα γίνονταν αν η Αίγυπτος “επαναπροωθούσε” και έδιωχνε με απέλαση τον “λαθρομετανάστη” Ιησού και την οικογένειά του πίσω στο Ισραήλ του Ηρώδη; Δεν θα τον έστελνε σε ουσιαστική καταδίκη σε θάνατο πολύ πριν την ώρα Του;

Τι λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας;

Θα δούμε δύο αναφορές σχετικές: μία από τον Γρηγόριο Νύσσης και μία από τον Μέγα Βασίλειο.

Πρώτα τι λέει ο Γρηγόριος Νύσσης:

Ήρθαν έτσι τα πράγματα, ώστε γύρω μας να αφθονούν οι γυμνοί και οι άστεγοι. Είναι πάμπολλοι οι πρόσφυγες που χτυπούν τις πόρτες μας. Πάμπολλοι είναι και οι ξένοι και οι μετανάστες. Όπου κι αν κοιτάξεις, θα δεις χέρια απλωμένα σε ζητιανιά. Για σπίτι έχουν το ύπαιθρο. Κατάλυμα βρίσκουν στις στοές, τις παρόδους και τα ερημικότερα σημεία της αγοράς. Φωλιάζουν σε τρύπες όπως οι νυχτοκόρακες και οι κουκουβάγιες. Το ρούχο τους είναι διάτρητα κουρέλια. Για χωράφι έχουν τη διάθεση όσων δίνουν ελεημοσύνη. Για τροφή ό,τι τύχει. Πίνουν νερό από τις κρήνες όπως τα ζώα, και για ποτήρια έχουν τις χούφτες τους. Για αποθήκη έχουν την κοιλιά τους, όσο μπορεί αυτή να συγκρατήσει ό,τι μπαίνει μέσα. Τραπέζι τους είναι τα γόνατά τους διπλωμένα. Κρεβάτι, το έδαφος. Μπάνιο, κάποιος ποταμός ή λίμνη, όπως τα έχει προσφέρει ακατέργαστα και κοινά σε όλους ο Θεός. Η ζωή τους είναι πλέον γεμάτη μετακινήσεις και αγριάδα, όμως δεν ήταν έτσι εξαρχής. Ας όψονται η συμφορά και η ανάγκη” (Γρηγορίου Νύσσης, Περί φιλοπτωχίας και ευποιίας, λόγος Α’ PG 46,457 A-C, παρμένο από το βιβλίο Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ-Θ.ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, σελ. 43-44).

Και σχολιάζει ο Θανάσης Παπαθανασίου: “Ιδιαιτέρως αξίζει να προσέξουμε ότι ο συντάκτης του κειμένου φαίνεται πως διαθέτει κριτήρια κοινωνικά, αφού την αιτία της αθλιότητας την εντοπίζει στη ‘συμφορά’ και την ‘ανάγκη’, και προφανώς όχι στο DNA που -κατά ορισμένους- προκαθορίζει γενετικώς τους αλλοδαπούς ως εγκληματίες!” (ο.π.π. σελ.44).

Τώρα ερχόμαστε στον Μέγα Βασίλειο: “Αν χτυπήσει την πόρτα σου κάποιος που πασχίζει να αντιμετωπίσει την ανάγκη του, μη ζυγίσεις τα πράγματα με ανώμαλο τρόπο. Μην πεις, δηλαδή, ‘Αυτός είναι φίλος, είναι ομόφυλος, με έχει ευεργετήσει παλιότερα, ενώ ο άλλος είναι ξένος, αλλόφυλος, άγνωστος’. Αν κρίνεις άνισα, ούτε συ θα ελεηθείς. Μία είναι η ανθρώπινη φύση, και ο ένας και ο άλλος είναι άνθρωπος. Κοινή είναι και στους δύο η ανάγκη, κοινή η φτώχεια. Πρόσφερε και στον αδελφό και στον ξένο, στον μεν αδελφό σου να μη γυρίσεις την πλάτη, τον δε ξένο κάν’ τον αδελφό σου. Ο Θεός θέλει να στηρίζεις τους αναγκεμένους, κι όχι να κάνεις διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Δε θέλει να δίνεις στον ομόφυλο και να αποδιώχνεις τον ξένο. Όλοι είναι ομόφυλοι, όλοι είναι αδέλφια, όλοι είναι παιδιά ενός πατέρα. Υπάρχει κόσμος που τον ξερίζωσε κάποια συμφορά και δεν του έχει απομείνει τίποτα, παρά μόνο η ψυχή και το σώμα του. Εμείς όμως, όσοι έχουμε γλυτώσει άγευστοι συμφορών, ας μοιραστούμε με εκείνους την ευημερία μας. Ας αγκαλιάσουμε τους αδελφούς μας που μόλις μετά βίας έχουν διασωθεί” (Περί ελεημοσύνης λόγος Δ’, PG 32, 1160D-1161A. Παρμένο από το βιβλίο Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ, σελ.49-50).

-Ο Ρατσισμός προσβάλλει τον χαρακτήρα της αγάπης του Θεού και δυσφημεί τον Χριστό στα μάτια του κόσμου.

Διαβάζουμε ΡΩΜΑΙΟΥΣ 2:24
Όπως λέει η Γραφή, εξαιτίας σας διασύρεται το όνομα του Θεού από τους ειδωλολάτρες”.

Δηλαδή όταν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε χριστιανοί και ταυτόχρονα πέφτουμε θύματα ρατσιστικών ιδεολογημάτων, τότε παρακούμε την βιβλική διδασκαλία και ξεφεύγουμε εντελώς από τον χριστιανισμό!
Και μάλιστα στην ανθρωπολογία, δηλαδή στο ποιος είναι ο άνθρωπος σύμφωνα με τον ίδιο τον Θεό, τον Δημιουργό μας. Αμφισβητούμε ότι ο άνθρωπος κάθε φυλής ή θρησκείας είναι εικόνα του Θεού όπως μας λέει η Βίβλος!
Ως συνέπεια παρουσιάζουμε μια κακή -διαστρεβλωμένη εικόνα της χριστιανικής πίστης και του Χριστού του ίδιου προς τους ανθρώπους που δεν είναι χριστιανοί! Δυσφημούμε τον Χριστό και την εκκλησία!

Συνεπώς όσοι χριστιανοί επηρεάζονται από ρατσιστικές, ξενοφοβικές ιδέες και προκαταλήψεις, πρέπει να μετα-νοήσουν, δηλαδή να αλλάξουν νου, αντίληψη! Να υιοθετήσουν την άποψη του Θεού, την άποψη της Αγίας Γραφής, την άποψη των Πατέρων της Εκκλησίας!
Είναι αντιχριστιανικός και απάνθρωπος ο ρατσισμός!
Είναι εντελώς αντίθετος στο αποκαλυμμένο -μέσω της Αγίας Γραφής- θέλημα του Θεού.

Τι είδαμε όσον αφορά τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής σχετικά με τον ρατσισμό;

  1. Όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα φυλής ή εθνότητας ή θρησκείας ή φύλου, είναι εικόνες του Θεού.
  2. Ισραηλίτες και ξένοι είχαν ισότιμη θέση και ίδια δικαιώματα στον αρχαίο Ισραήλ, χωρίς διάκριση.
  3. Για το Ευαγγέλιο, όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα φύλου, φυλής ή θρησκείας είμαστε ίσοι.
  4. Πρέπει να συμπεριφερόμαστε στον ξένο όπως στους συμπατριώτες μας και να τον αγαπάμε σαν τον εαυτό μας.
  5. Πλησίον είναι και ο αλλόθρησκος και ο αλλοεθνής που θα βρεθεί στον δρόμο μας!
  6. Η όποια καλή ή κακή συμπεριφορά μας και στάση μας απέναντι στον φτωχό και τον ξένο, μετράει για τον Θεό ως στάση και συμπεριφορά απέναντι στον Χριστό!

Συνεπώς σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού “Όσο έχουμε, λοιπόν, ακόμα την ευκαιρία, ας κάνουμε το καλό σε όλους, και κυρίως σ’ αυτούς που έχουν την ίδια πίστη μ’ εμάς.” (ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 6:10)

Μανώλης Καλομοίρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *