ΚΙΝΗΜΑ «ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ»

  Το προτεσταντικό ρεύμα «Εβραϊκές ρίζες του Χριστιανισμού» έχει ιδιαίτερη άνθηση στην Αμερική και από εκεί έχει εξαπλωθεί στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου. Το κίνημα αυτό αναπτύχθηκε ως αποτέλεσμα της επιρροής της Θεωρίας των Οικονομιών (dispensationalism) ή Νταρμπισμού (από τον εμπνευστή της Νέλσον Ντάρμπυ) και του κινήματος του «χριστιανικού σιωνισμού».

   Το κίνημα «Εβραϊκές Ρίζες του Χριστιανισμού» ισχυρίζεται ότι για να καταλάβουμε την αληθινή σημασία των λόγων του Ιησού και της Καινής Διαθήκης πρέπει να τα δούμε σύμφωνα με το εβραϊκό υπόβαθρο και την ραβινική διδασκαλία. Γι’ αυτό τα λόγια του Ιησού πρώτα τα μεταφέρουν στα εβραϊκά, και μετά σύμφωνα με τις ομοιότητες που βρίσκουν οι ηγέτες της κίνησης με ραβινικά γραπτά, τα ερμηνεύουν και βγάζουν τα δικά τους συμπεράσματα. Πάντως γενικά οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι διδάσκαλοι του ρεύματος αυτού καταλήγουν να είναι Ιουδαΐζοντες και αρχίζουν να διδάσκουν υπέρ της τήρησης του Μωσαϊκού Νόμου από τους Χριστιανούς και πιο συγκεκριμένα λένε ότι: Οι χριστιανοί οφείλουν να τηρούν τη διάκριση Καθαρά-Ακάθαρτα στα ζώα που τρώνε όπως η Παλαιά Διαθήκη διδάσκει, οι χριστιανοί οφείλουν να τηρούν το Σάββατο ως μέρα λατρείας και απαγόρευσης κάθε εργασίας, οι χριστιανοί οφείλουν να τηρούν τις Ιουδαϊκές γιορτές της Παλαιάς Διαθήκης (Γιορτή των Αζύμων, Σκηνοπηγίας, Εξιλασμού, Πουρίμ, Εγκαινίων-Χανουκά κλπ), Οι χριστιανοί πρέπει να αποκαλούν τον Θεό και τον Υιό Του με τα εβραϊκά τους ονόματα Γιάχουε (Yahweh) και Γιεσούα (Yeshua).

 Η αιτία των παραπάνω εσφαλμένων διδασκαλιών τους είναι η λανθασμένη ερμηνευτική τους. Ισχυρίζονται πως όλα όσα ο Θεός διέταξε τους Ιουδαίους στη Παλαιά Διαθήκη είναι σε ισχύ ακόμη και για τους Εθνικούς σήμερα. Επίσης ότι οι Εθνικοί ακόλουθοι του Χριστού μπολιάστηκαν στον λαό Ισραήλ, γίνανε μέλη στο λαό του Θεού που αποτελούνταν αρχικά μόνο από Ιουδαίους, το οποίο ερμηνεύουν πως οι Εθνικοί οφείλουν να ακολουθήσουν τα Ιουδαϊκά έθιμα και νόμους εάν θέλουν να ευαρεστήσουν τον Θεό. Βασισμένοι σε αυτές τις ερμηνευτικές προϋποθέσεις, ερμηνεύουν έτσι την Αγία Γραφή και πείθουν πολλούς καλοπροαίρετους Χριστιανούς (κυρίως Διαμαρτυρόμενους) να τους ακολουθήσουν στην τήρηση των Ιουδαϊκών εθίμων και παραδόσεων (τήρηση Νόμου και εορτών, άναμμα καντηλιών, ψάλσιμο εβραϊκών ύμνων κλπ).

 Μερικοί ηγέτες του κινήματος αυτού προχωράνε ακόμη περισσότερο, και αρχίζουν να κηρύττουν περισσότερο παράξενες και αιρετικές διδασκαλίες, όπως π.χ.: Πως η Καινή Διαθήκη είναι κατώτερη της Παλαιάς, ή ο Μωσαϊκός Νόμος απορρίφθηκε νωρίς λόγω της συνωμοσίας της Καθολικής ή Ορθόδοξης Εκκλησίας, ή η διδασκαλία του Παύλου κατά της ισχύς του Νόμου είναι αντίθετη του Χριστού και των άλλων αποστόλων (γι’ αυτό κάποιοι απορρίπτουν τις επιστολές του Παύλου από τη Γραφή), ή ο μόνος λόγος που σήμερα δεν γίνονται ζωοθυσίες και λιθοβολισμοί των παραβατών του Νόμου είναι ότι απλώς δεν υπάρχει ακόμη ο Ναός και το Ιουδαϊκό Συνέδριο, αλλά όταν αποκατασταθούν θα ισχύουν ενώπιον του Θεού ξανά αυτές οι διατάξεις (παρά την ανεπανάληπτη θυσία του Χριστού που εκπλήρωσε όλους αυτούς τους τύπους οριστικά και αμετάκλητα!). Κάποιοι πάνε ακόμη περισσότερο στα άκρα και απορρίπτουν τον Ιησού ως Μεσσία και τον δέχονται μόνο ως διδάσκαλο-ραβίνο. Μάλιστα μόνο στις ΗΠΑ πάνω από 200.000 χριστιανοί Εθνικοί απέρριψαν τον Χριστό και προσχώρησαν στον Ιουδαϊσμό, ως ακραίο αποτέλεσμα του κινήματος «Εβραϊκές Ρίζες του Χριστιανισμού»! Διότι κάποιοι αφού εξέτασαν το θέμα του Μεσσία με τα ραβινικά «γυαλιά», έφτασαν να αμφισβητήσουν την μεσσιανικότητα του Ιησού! Σε όλες αυτές τις διαστροφές της πίστης, απαντάει το γεγονός ότι πουθενά στην Καινή Διαθήκη δεν βρίσκουμε Εθνικούς πιστούς να διδάσκονται να ακολουθούν τους νόμους του Λευιτικού ή Ιουδαϊκά έθιμα. Αντιθέτως βρίσκουμε Ιουδαΐζοντες που προσπαθούν να πείσουν τους Εθνικούς Χριστιανούς να τηρούν τον Μωσαϊκό Νόμο, κάτι που αποδοκιμάστηκε από τους Αποστόλους και την πρώτη Εκκλησία (βλέπε Πράξεις-15ο κεφάλαιο). Γι’ αυτό, παρά τα ελκυστικά συνθήματα του ρεύματος «Εβραϊκές Ρίζες του Χριστιανισμού» να μας «αποκαταστήσουν την βιβλική μας εβραϊκή κληρονομιά», το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να μας βάλουν κάτω από την ισχύ του Μωσαϊκού Νόμου.

 Το ειρωνικό με το ρεύμα αυτό, είναι ότι πείθει χιλιάδες Χριστιανούς να ερμηνεύουν την Γραφή σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση και να ακολουθούν Ιουδαϊκά έθιμα, αγνοώντας πως η Καινή Διαθήκη καταδικάζει την τήρηση της Ιουδαϊκής και κάθε εξωβιβλικής παράδοσης από τους Χριστιανούς (Μάρκος 7:1-13, Κολοσσαείς 2:8,16-17)!

 Από την άλλη, οι παραποιήσεις της αλήθειας από το ρεύμα αυτό, δεν σημαίνει ότι δεν θα ωφεληθούμε αν μελετήσουμε επιστημονικά, ιστορικά τις κοινές μας πνευματικές ρίζες με τον Ιουδαϊσμό. Αντιθέτως μια τέτοια μελέτη, με τις σωστές θεολογικές προϋποθέσεις της ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης κάτω από το φως της Καινής Διαθήκης, μπορεί να αποβεί ωφέλιμη. Αν όμως γίνει χωρίς τις σωστές προϋποθέσεις, τότε δυστυχώς κινδυνεύουμε να πέσουμε στη πλάνη των Ιουδαϊζόντων ή και να απορρίψουμε τον Χριστό!

Μανώλης Καλομοίρης


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *