Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ: ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗΣ Ή ΘΕΟΣ ΜΙΣΟΥΣ;

Συχνά κατηγορείται ο “Θεός της Παλαιάς Διαθήκης” ως κακός και ανελέητος, διότι διέταξε τους Ισραηλίτες, τον λαό του, να σκοτώνουν όλους τους κατοίκους της γης Χαναάν όπου θα κατοικούσαν μετά την επιστροφή τους από την Αίγυπτο.

  Αρχαιολογικές ανακαλύψεις σε Παλαιστίνη, Λίβανο και Συρία επιβεβαιώνουν τις βιβλικές περιγραφές της κοινωνίας της αρχαίας Μέσης Ανατολής. Οι αναρίθμητοι θεοί της γης, αντανακλούσαν την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Θρησκευτικές λατρείες της γονιμότητας είχαν θεσπίσει την αρσενική και θηλυκή πορνεία. Οι θυσίες παιδιών χρησιμοποιούνταν σαν ένα μέσο για να ευχαριστούν τους θεούς τους, ο κυριότερος των οποίων ήταν ο θεός-ήλιος, γενικά γνωστός σαν Βάαλ (=“Κύριος”). Τέτοιες ειδωλολατρικές συνθήκες είχαν διατηρηθεί για αιώνες, αν και ο Θεός του Ισραήλ είχε κάνει την ύπαρξή του γνωστή διαμέσου των θαυμάτων που εκπλήρωσε κατά την Έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο. Η Ραάβ, πόρνη της Ιεριχώ, παραδέχτηκε ότι ο λαός της είχε γνωρίσει τη φήμη του Θεού του Ισραήλ όταν αυτή είπε: “Γνωρίζω ότι ο Κύριος έδωσε σε σας τη γη, και ότι ο τρόμος σας έπεσε πάνω σε μας … Επειδή ακούσαμε πως ο Κύριος  ξέρανε τα νερά της Ερυθράς Θάλασσας μπροστά σας, όταν βγαίνατε από την Αίγυπτο, και τι κάνατε στους δύο βασιλιάδες των Αμορραίων … Και καθώς ακούσαμε διαλύθηκε η καρδιά μας … διότι ο Κύριος  ο Θεός σας, αυτός είναι Θεός στον ουρανό άνω και επί της γης κάτω  (Ιησούς Ναυή 2: 9-11).

  Οι Χαναανίτες είχαν απορρίψει μια ευκαιρία για έλεος. Αν και γνώριζαν ότι ο Θεός του Ισραήλ είχε αποκαλύψει τον εαυτό του και είχε εργαστεί θαύματα για χάρη του λαού του, αυτοί αρνήθηκαν να τον δεχτούν σαν τον Θεό της δημιουργίας.

  Επίσης η Γραφή δείχνει ότι δεν διέταξε ο Θεός από την αρχή το Ισραήλ να σκοτώσει όλους τούς κατοίκους της γης Χαναάν. Αντίθετα, Αυτός υποσχέθηκε ότι εάν ο λαός του τον εμπιστεύονταν, Αυτός ο ίδιος θα έδινε στους Χαναανίτες λόγο να άφηναν βαθμιαία τη γη. “Θα φέρνω σύγχυση σε κάθε λαό που θα πολεμάτε και θα κάνω τους εχθρούς σας να τρέπονται σε φυγή. Θα προκαλέσω πανικό, που θα διώξει τούς Ευαίους, τους Χαναναίους και τους Χετταίους από μπροστά σας. … Θα τους διώχνω από μπροστά σας λίγο λίγο, ώσπου εσείς να πολλαπλασιαστείτε και να κυριαρχήσετε στη χώρα.” (΄Εξοδος  23: 27-30, Δημοτική μετάφραση  Ελλ.Βιβλικής Εταιρίας).

  Ο Θεός έδωσε στους Χαναανίτες την ευκαιρία να φύγουν. Αυτοί είχαν μολύνει τη γη και γι’ αυτό έχασαν το δικαίωμα να ζουν σ’ αυτή την περιοχή. ΄Οταν αυτοί διάλεξαν να αντισταθούν στον Θεό των στρατευμάτων του Ισραήλ, μόνο τότε ο Θεός ζήτησε την καταστροφή  όλων αυτών των κοινοτήτων και μάλιστα για τον λόγο ότι : “Γιατί θ’ απομακρύνουν τα παιδιά σας από τον Κύριο και θα λατρεύσουν άλλους θεούς (Δευτερ. 7 : 2-4) και γιατί “θα σας μάθουν να κάνετε τις βδελυρές πράξεις τους, αυτές που κάνουν στις λατρείες των θεών τους, και έτσι θα αμαρτήσετε στον Κύριο, τον Θεό σας” (Δευτ. 20:18). Γι‘ αυτό ο Θεός προειδοποίησε το λαό Ισραήλ: “Προσέξτε … μήπως … ακολουθήσετε το παράδειγμα εκείνων και λατρεύσετε τον Κύριος, τον Θεό σας, με τον τρόπο που λατρεύουν εκείνοι τους θεούς τους, γιατί κατά τη λατρεία των θεών τους κάνουν αισχρές πράξεις, που τις μισεί ο Κύριος . Ακόμα και τους γυιούς τους και τις κόρες τους τους καίνε στη φωτιά, θυσία στους θεούς τους” (Δευτερονόμιο 12: 30-31). Έτσι στην Αγία Γραφή επιβεβαιώνεται ότι ο κυριότερος λόγος της εκδίωξης των Χαναανιτών ήταν η ασέβειά τους και οι φρικιαστικές τελετές της ψεύτικης θρησκείας τους: “Στην πραγματικότητα, επειδή τα άλλα έθνη είναι ασεβή, γι’ αυτό ο Κύριος θα τα διώξει από μπροστά σας” (Δευτερονόμιο 9: 4-5). Η πνευματική καθαρότητα του λαού του Θεού ήταν πολύ σημαντική, γι‘ αυτό δεν έπρεπε να έχουν μεταξύ τους ανθρώπους που θα πράττουν τα βδελύγματα που απαιτούσε η θρησκεία του Βάαλ. Έπρεπε να έχουν αδιάσπαστη την αφιέρωσή τους στον αληθινό Θεό, τον Κύριο. Επίσης η εξολόθρευση αυτών των ασεβών λαών ήταν και κρίση του Θεού εναντίον τους εξαιτίας της ανομίας τους. Μία κρίση ή τιμωρία από τον Θεό που ήρθε πάνω σ’ αυτούς τους λαούς μέσω του λαού Ισραήλ.

  Ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης είναι εκτός από Θεός δικαιοσύνης, ο οποίος “δεν αφήνει τίποτε ατιμώρητο” και Θεός “γεμάτος καλοσύνη και έλεος, υπομονετικός, πιστός και πρόθυμος να συγχωρήσει” (Έξοδος 34: 6-7). Αυτός ο Θεός διέταξε: “Μην είσαι εκδικητικός και μνησίκακος απέναντι στους άλλους, αλλά ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου” (Λευιτικό 19: 18). Αυτός ο Θεός έδωσε τις υψηλότερες ηθικές αρχές που είναι οι Δέκα Εντολές, πάνω στις οποίες στηρίχτηκε ολόκληρος ο Δυτικός Πολιτισμός. Αρχές που αν τις εφαρμόσουμε στην κοινωνία μας, θα πάψουν η εγκληματικότητα, οι απάτες, τα ψέματα και κάθε άλλο κακό, διότι όλοι θα σέβονται τον πλησίον τους σαν τον εαυτό τους.

  Τέλος είναι Αυτός που “τόσο πολύ αγάπησε τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια” (Ιωάννης 3:16).

Ο Θεός της Βίβλου, είναι αναμφισβήτητα ένας Θεός δικαιοσύνης και αγάπης.

(Πηγή: QUESTIONS SKEPTICS ASK ABOUT THE GOD OF THE OLD TESTAMENT- Radio Bible Class Ministries)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *